Stilte AUB


De trein is grappig, dat is gewoon zo. Ik bedoel, ze leggen wat ijzer en stroomdraden neer, zetten er iets op dat een trein heet, en het rijd je door heel Nederland.

Vrijdag zaten Moon, Rock en ik in de serre. Moon en ik bedachten dat we nog een film moesten kijken voor geschiedenis, maar dan moest Moon naar mij komen, zaterdagochtend vroeg en ze wist niet waar ze uit de bus moest stappen. In een blije bui besloten we dat ik bij Moon zou gaan slapen. Ik was pas laat uit, dus ik race naar huis, pak mijn spullen, ren naar de bushalte, mis de bus (zoals altijd) en vind Moon op het station. We moest nog vet lang wachten, maar ja, het was hartsikke gezellig, met een kerstman en een dromedaris. Nou yeah! Als ik, en Moon ook, ergens een hekel aan heb, zijn het wel kerstmannen! En slap aftreksel van onze eigen leuke sinterklaas, alleen dan met een bierbuik. Een kerststal en een kerstman gaan al helemaal niet samen. Verenig het heidense met het christelijke, wow,is dat even hip!

Anyway, zaten we eindelijk blij in de trein, zo’n sprinter, met dat hele felle licht dat ervoor zorgt dat je niet in slaap valt, zit er zo’n teutebel in de trein. ‘HEE SCHAT!’ schreeuwt ze. ‘HOE IS HET MET JOU? JA, MET MIJ OOK GOED HOOR! KOM JE VANAVOND ETEN? IK BAK WEL EVEN PATAT VOOR ONS TWEETJES. JA, ECHTE VRIENDEN ETEN SAMEN HOOR! KUN JE EVEN PATAT HALEN DAN? DAN BETAAL IK JE WEL TERUG! OF EET JE LIEVER IETS ANDERS? PIZZA KAN OOK, OF EEN BROODJE HAMBURGER. OKE, DANKJE. JA IK HANG OOK OP. DOEG! WAT? NEE, DAT MEEN JE NIET! IS HET UIT TUSSEN DANIEL EN ERIKA? OOH, WAT ERG! ZE WAREN ZO LIEF SAMEN!’ En zo gaat dat dan nog even door. En dan zijn ze ook nog zo hard aan het schreeuwen dat de hele coupé kan meegenieten. Zeg, je zit in de trein, je praat door een telefoon, dan hoef je niet te schreeuwen, anders kan het persoon waarmee je belt je zo ook wel horen.

Op het station aangekomen mocht ik voor achterlicht spelen, aangezien die van Moon kapot is. Wauw, is dat even een ervaring! Bij Moon was het super, alleen is het zo weer over, en aangezien ik op tijd weg moest, was het helemaal snel. Op het station komt de trein. Yes, een stiltecoupé, geen irritante telefoons! Ik zit nog geen 5 minuten in de trein of er begint alweer iemand door een mobieltje te schreeuwen. ‘HEE TIRS! IK WOU JE BELLEN ALLEEN JE BENT ER NIET. ALS JE WIL BIJPRATEN…’ Een heel verhaal volgt. En toen was de reis alweer afgelopen. Ik wil naar het persoon toelopen en der schoppen. Als de trein stopt staat ze voor me, en begint keihard te schreeuwen: ‘HEE, HOE IS HET?’ Blablabla, leuk hoor, om andermans gesprek te horen… Mensen, alsjeblieft, denk eens aan anderen…

Advertenties