Trotseer het weer!


Als het zo hard waait dat het altijd zo rustige slootje naast je huis schuimkoppen heeft, dan is het tijd om thuis te blijven. Maar wij, die-hard scholieren, wij trotseren het weer. Met de fiets welteverstaan. Al weggeblazen wordend, zijn we dan toch aangekomen op school. Totaal verkleumd, nat, koud en helemaal in de war, maar we zijn er. Meneer Geschiedenis besluit uit te vallen -hij stond in de file en had geen zin in onze klas- en wij zitten met een tussenuur. Prima en wel, tijd om op te warmen en op sokken door de serre te huppelen, nou ja, op het bankje proberen warm te worden. Als het volgende uur begint moet ik weer in mijn zeiknatte schoenen -je laat ze daar ook niet staan. Met moeite en veel geduld komen we de dag door. Eerst mijn CKV maar even afmaken, dan uitprinten, om vervolgens erachter te komen dat mijn pasje weg is en dan blijkt mijn CKV ook nog plots verdwenen te zijn. Als we dan -eindelijk- bij het laatste uur zijn aangekomen is meneer Economie in een verschrikkelijk goeie bui. Maar niet heus. We mogen -heel fijn- werken aan onze PO, dus besluiten we in de open ruimte Camille’s CKV af te maken en wat grappige tekeningetjes te maken. Maar voordat we goed en wel zijn begonnen komt meneertje Economie eraan, en verteld ons doodleuk dat we verkeerd bezig zijn, en dat hij ons absent gaat melden en dat we naar de klas moeten, en blablabla. Oke, leuk hoor. In de klas hebben we een hele grote discussie over welke muziek en kleding nou wel kan en niet. Meneertje verteld ons over ‘die gothic’s’ die hij in HAVO 5 had, 2 jaar geleden. Ooh ja, die ken ik wel! Dat is mijn zus meneertje… Hij vind het niet kunnen, bla bla bla, en als gothic mag, mag nazi ook. Hoezo kort door de bocht. En ze waren niet eens echt gothic. Gothic is wel meer dan mooie jurkjes en rokjes. Laat hem eerst maar de defenitie van het woord Gothic leren en dan eens praten. Al met al ben ik de dag nog levend doorgekomen. Naar huis fietsend met Rock worden we bijna weer weggeblazen. We besluiten dat het water in de vijver geschikt genoeg is om in te raften (wie gaat er mee?). De brug over besluiten we te lopen, maar goed ook, anders was ik nu weggeblazen, en stond ik misschien wel voor jou huis nu. Naar beneden fietsend worden we heel hard weggeblazen. Een lantaarnpaal is onze redding, en de wind en lantaarnpaal vinden het blijkbaar grappig om ons te pletten. En de laatste 10 meter voor huis vind de wind het ook wel heel grappig om nog even te showen hoe hard hij wel niet is, en blaast ie me naar huis. Moraal van dit verhaal..? Blijf lekker thuis als het waait, en begin geen saaie bloggg die toch maar vage verhalen verteld die niet eens samenhangen tot een log… Het was dus eigenlijk gewoon tijdverspilling van jou kostbare tijd om dit te lezen, maar goed, je hebt hem nu toch al uit…

Advertenties