Liefdesbrief


Een wandelingetje naar de brievenbus doet de mens goed. Het is geestverruimend, en zorgt voor frisse energie en bergen met inspiratie. Op mijn gemakje stapte ik de deur uit, met een witte envelop met een hartje erop, op weg naar de brievenbus. Al lopend en denkend, voor me uitstarend naar de Kaaskraam, waar ik die dag al 5 keer eerder langs was geweest, geen idee waarom, zo geschiedde het gewoon. Blijkbaar was het zo voor die dag uitgerekend dat ik er wel 5 keer langs moest rijden, omdat ik nogal wel eens wat vergeet, en niet schroom om nog even weg te gaan om het alsnog te doen. Zoals de brief posten, waarvan ik van plan was hem vanochtend in mijn tas te stoppen en he dan uit school, of voor school, te posten. Vele mensen zag ik fietsen en lopen. Allemaal met een mooie gladde envelop, de mijne was ondertussen al flink verkreukeld, of een bos rode rozen, paarse lavendel of andere bloemen waar de mens blij van wordt. De etalages in het winkelcentrum, waar ik mijn brief zou gaan posten, waren nog niet eens zo overdreven versierd als ik gedacht had. De bloemenwinkel was gewoon wat voller dan anders, mensen waren wat rozer van kleur en er stonden wat meer rekken met Valentijnskaarten buiten. Hartjes waren er wel te vinden, maar bar weinig. Maar mijn oogjes vonden dat niet het ergste wat er in de wereld kan gebeuren, alleen als men Kerst zal vergeten zullen er tranen vloeien. Maar na kerst moet het dan meteen Nieuwjaar zijn, en dan ook op 1 januari ook meteen weer zomer. Niet dat ik zozeer anti-Valentijn ben, nee hoor, maar ik blijf er bij dat het ook zeer romantisch is om iemand anders een andere dag in het jaar de liefde te verklaren, aangezien een jaar wachten altijd wel erg lang duurt. Maar terug naar mijn wandeling naar de brievenbus. Daar eindelijk aangekomen, in mijn verhaal was ik er al, maar in het echt nog niet, loop ik naar de brievenbus, mijn half verkreukelde en gevouwen envelop prop ik in de brievenbus. Rustig loop ik naar de andere kant van het winkelcentrum, zodat ik niet alweer langs de Kaaskraam hoef te lopen. Dikke vette regendrubbels belanden op mijn neus en wangen. Maar dat maakt me vandaag niets meer uit. Geen idee waarom. Ooh, jullie willen weten wat er in de envelop zat..? Nee, helaas mijn lieve kinderen, geen Valentijnskaart. Het was een ouderwetse brief naar mijn lieve kleine nichtje Kaas. Echt ja, je hoort het goed, een ouderwetse brief. Tegenwoordig verklaren we erlkaar de liefde via een digitaal kusje, of een emailtje, nooit eens via een brief. Zo vertellen we elkaar ook alles via deze manier. Lang leven de ouderwetse brief, waar alle foutjes en rauwe emoties van af te lezen zijn!

Advertenties