In woorden tekort schieten


In woorden tekort schieten is iets wat mensen vaak overkomt. Maar in beelden? Eigenlijk heb ik altijd overal woorden voor, of het nou engels of nederlandse woorden zijn, woorden in de vorm van een gedicht of in die van een verhaal, of een blog, woorden zijn er altijd.
Maar beelden? Ik vind het altijd super om te tekenen. Als iemand mij een grappig verhaal verteld, dan zie ik een getekend poppetje dat dat verhaal nadoet, en dan teken ik hem. Maar een gevoel? Ik kwam er vandaag achter dat dat vet moeilijk is.
Terwijl allerlei woorden in mijn hoofd rondspoken, ik zou ze meteen moeten bloggen, is er geen tekeningetje te vinden. Ik zou niet weten wat ik moet gaan tekenen als ik me verdrietig voel, als ik iemand mis.
Het is zo simpel om een blije, liefdevolle of grappige tekening te maken. Maar wat teken je nou als je verdrietig bent? Een huilend poppetje? Of als je iemand mist? Iemand die een ander poppetje knuffelt?
Toch komt het gevoel dan niet zo lekker op papier als met woorden. In woorden kun je alles zeggen.
De beste uitvinding is toch wel muziek. Als de woorden op zijn, is de melodie er nog. Die maakt het helemaal af. Wat zouden we zonder muziek moeten? Wat als er geen woorden zouden zijn? Pfoe, goeie vraag…