De kopieermachine


Die dingen zijn stom. Niet alleen op school, maar ook in de Albert Heijn. Na een sollicitatiegesprek loop ik vrolijk naar de Albert Heijn, om mijn ID kaart te kopiëren.
‘Geeft dat ding ook geld terug?’ vraag ik de man voor me. ‘Ooh! Ja! Tuurlijk!’ antwoord hij. Al te snugger leek hij me niet, maar goed, waarom zou hij me voor de gek houden?
Vrolijk stop ik een muntje van 50 cent in het apparaat. Nog 10 kopieën. Ik gooi vrolijk mijn altijd charmante ID-kaart op de glasplaat, doe het deksel erop en druk op de grote groene knop. Een A4tje komt eruit rollen. Ik schop tegen het ding aan die me geen wisselgeld geeft. Al schoppend en scheldend zie ik een regeltje op het ding staan. GEEFT GEEN GELD RETOUR. Dus.
Nog 9 kopieën. Haastig zoek ik naar wat schoolwerk dat wel gekopieerd kan worden. Maar thuis heb ik al mijn boeken en spullen uit mijn tas gehaald, om een gebroken rug en/of hernia te voorkomen.
Even bedenk ik dat het wel erg leuk zou zijn om mijn hoofd, handen, tasinhoud, geld en weet ik veel wat nog meer te kopiëren. Maar dan bedenk ik dat het ook erg vreemd staat als er een lichaam uit een kopieermachine hangt. En dat het ook erg vreemd is als iemand haar tas leeggooit op een machine.
Moraal van dit verhaal… Gooi nooit je hoofd onder een kopieermachine. En luister nooit naar mannetjes die niet al te snugger lijken…