Bus defect!


Misschien hebben jullie het mij wel eens horen zeggen: mijn leven is saai. En op sommige momenten is het ook echt saai, stom, verschrikkelijk, deprimerend, raar, onbegrijpelijk en alles wat je nog maar in de negatieve zin van het woord kan zien. Maar achteraf is het eigenlijk altijd wel dolkomisch.
Zo had ik zaterdag mijn eerste werkdag. Leuk, leuk, spannend, en ook weer afgelopen. Rond een uurtje of 4 begeef ik me vrolijk naar de bushalte. Aankomsttijd: 16:12. Volgende bus: 16:18. Oké, kan ik mee leven.
16:18, leegte.
16:19, Bus 5, hee, die is te laat!
16:21, Bus 76, zal ik die nemen? Neuh.
16:24, Bus 4
16:27, Waar blijft mijn bus?
16:30, Het blijft verdacht leeg.
16:33, De volgende bus moet zo komen.
16:37, Leegte
16:40, Bus 2! Vol…
16:43, Ik word geplet!
16:47, Een overvolle bus, die ook nog eens uren gaat wachten.
16:50, ‘Dames en heren, wilt u uitstappen? Deze bus is defect! U zult door de volgende bus opgepikt worden.’
16:53, Ik heb een zitplaats!
16:54, Ik bied de oudjes in de bus mijn zitplaats aan. ‘Nee kind, ik ben nog hartstikke jong! Dankjewel lieve meid!’
Even lijkt het me een leuk idee om de oude vrouw uit te hangen. De 65+ers gedragen zich zo jong, en ik voel me minstens 83. Wat doen oude mensen altijd? Klagen. Jongeren dropjes aanbieden. Goed idee! Dan bedenk ik me dat ik geen dropjes bij me heb. Wel M&M’s. Maar niemand komt aan mijn M&M’s. Vrolijk praten de oudjes door over haring, koffie, gebakjes, fietsen en andere dingen waar alleen ouderen over praten.
Eindelijk bij mijn bushalte is de bus niet veel leger, en probeer ik de deur te vinden. Na drie stappen buiten komt de volgende bus vrolijk langsrijden. En? Juist. Precies vier mensen erin…