Fashion Diva: Papa, paparazzi


Pa·pa·raz·zi stalker in bezit van camera

Wanneer je het woord ‘paparazzi’ googled zul je verschillende betekenissen vinden. De meest gevonden zal toch zijn ‘stalker in bezit van camera’. Waarschijnlijk weet iedereen wel wat een paparazzi is. Het voordeel van deze manier van stalken is dat je wettelijk gezien een beroep kunt doen op persvrijheid wanneer je wordt aangeklaagd voor stalking, wat volgens de wet gewoon een strafbaar feit is. En wanneer ben je een stalker?

Zoals de meesten wel weten, zijn paparazzi de mensen die de types als Britney Spears op de nek zitten wanneer ze haar hoofd kaal scheert, die Lindsay Lohan fotograferen als anorexiapatient, en die Paris Hilton over zichzelf afroept door weer eens sliploos en dronken achter het stuur te kruipen, omdat ze nog niet helemaal achter haar talenten is dan feesten. Meestal zijn ze irritant, hebben ze camera’s waar Winnie waarschijnlijk jaloers op is en ze roepen de gemeenste dingen om de mooiste plaatjes te schieten.

Ook Lady Gaga heeft het op haar CD over paparazzi. Maar ik vrees dat ze toch een iets andere definitie geeft aan het woord. I’m your biggest fan, I follow you untill you love me. Ze zal ongetwijfeld niet doelen op haar baan als beroemdheidfotograaf, maar de vergelijking is mooi. Al zijn paparazzi er niet op uit geliefd te zijn bij de mensen die ze fotograferen.

Paparazzi zijn belangrijk voor beroemdheden. Zonder paparazzi zouden onze favoriete sterren amper rond kunnen komen. Hun irritante ’stalkers’ zorgen ervoor dat ze in de bladen blijven, dat mensen blijven zien wat ze doen. Kortom, het is publiciteit. Aan de andere kant bevordert het ook de werkgelegenheid. Mislukte fotograven verkopen de meest bizarre foto’s aan de hoogste bieder.

Maar ze zijn irritant, gemeen en achterbaks. Nou ja, het zullen ongetwijfeld liefhebbende echtgenoten zijn, maar wanneer ze aan het werk zijn, hebben ze de meest slechte doelen. Scherpe foto’s van oncharmante beroemdheden om die voor zoveel mogelijk geld te verkopen. Om die ‘mooie’ plaatjes te schieten, roepen ze de raarste dingen om hun doelwit boos of aan het huilen te krijgen. Zo vertelde Keira Knightley in een interview dat ze wordt uitgescholden voor hoer wanneer ze haar huis uitloopt. Alleen maar om d’r aan het huilen te krijgen. Wanneer ga je te ver?

Ondanks dit alles, neemt werkgelegenheid voor paparazzi af. Sinds de introductie van de mobiele telefoon met camera komt de burgerjournalistiek op. Een gemiddelde toerist loopt door Londen, ziet een beroemdheid met een ander lopen, en maakt een foto. Deze foto, geschikt voor een prachtig verhaal, wordt verkocht aan een roddelblad voor een aanzienlijk bedrag, en voila, we hebben burgerjournalistiek. Leuk voor ons als lezers, maar een beetje jammer voor de mensen die rondkomen van het kleineren van beroemdheden.

Ondanks dat beroemdheden de media nodig hebben om in het middelpunt te blijven, zit er toch een keerzijde aan. Plaatjes schieten is één, maar daarvoor kleineren, gaat dat te ver? Maar aan de andere kant smullen wij er stiekem toch elke keer weer van. De verveelde roddelpers die de verhalen bij de foto’s schrijft, is nog veel onmenselijker.

Gepubliceerd op Fashion Diva
2 maart 2009

Advertenties