Schoolkrant: De kater komt later


De oh, zo geweldige roostermaker krijgt het iedere keer weer voor elkaar om de gemiddelde HAVO5 leerling zoveel tussenuren te geven op precies de juiste uren, dat ze nooit eens vrij zijn. Wij, als hardwerkende leerlingen zouden een 3-daags weekend hebben, als we onze vrijdag in de tussenuren mochten stoppen. Maar helaas, dat vind meneer de roostermaker vast geen goed idee.

Zo zit ik op vrijdag het eerste weer eens bij geschiedenis, de slaap in te halen die ik de vorige avond heb gemist. Schoolfeesten zijn misschien een beter idee op vrijdag (hint, hint!). Ik schrik wakker als een leerlinge verwoed haar type-ex naar het bord van meneer Huizinga gooit. (weet je ook waar die witte vlek en die barsten vandaan komen.) Met een hoofd vol onweer kom ik overeind omdat de ‘bel’ irritant in mijn oor zoemt. Het eerste uur heb ik overleefd (en hoe). Op naar mijn tussenuur. In de hoop nog een beetje te slapen, loop (nou ja, loop) ik naar de serre. Maar helaas, ook deze keer word ik wakker gehouden door een jongen die mandarijntjes op me gooit.

Als om half 11 wéér dat vervelende geluid in mijn oren ruist, doe ik een poging om op te staan, en te bedenken dat ik eigenlijk nog mijn boeken moet wisselen en naar de derde moet lopen. Misschien is wiskunde wel een fijne slaapplaats. Maar helaas, meneer Haaksema vind het nodig om ons te leren hoe je een grafiek maakt met de rekenmachine. (Right, alsof dat bij iemand blijft hangen, op vijf mensen na heeft de hele klas een kater.) Omdat dit uur een uur was waarbij ik moest nadenken, is mijn hoofdpijn nog meer geworden dan het al was, en de bel nog irritanter dan die al was.

De pauze is ook niet goed voor de gemiddelde scholier die gister iets te laat naar bed is gegaan, met iets teveel alcohol. De 3e-klassers dartelen blij (té blij) rondjes door de serre, waar ik opnieuw een poging doe om te slapen. Maar helaas voor mij zijn de 3e-klassers toch iets te blij, en rennen ze nog steeds hysterisch rond. Lang nadat de bel is gegaan sleep ik mezelf naar lokaal 17, het lokaal waar ik inmiddels een hekel aan heb gekregen. En ja, ook dit keer komt meneer Arends me weer een onvoldoende voor mijn herkansing vertellen. Yay, mijn dag kan niet meer stuk!

Met moeite hou ik mijn ogen open als meneer Arends wat verteld over elasticiteit ofzo.

Weer de bel die me wakker maakt, voor mijn volgende tussenuur. Het eerste uur waarvan ik blij ben dat ik hem heb, mijn sportleraar is zo aardig geweest om eens niet door te gaan. Dankbaar ga ik op een van de bankjes in de serre liggen, waar het precies 5 seconden duurt voordat ik in slaap val, en ook precies 5 seconden voordat ik word wakker gemaakt door meneer Geurtsen, met de boodschap dat de bankjes er zijn om op te zitten, niet om te liggen. Dus.

Na een vermoeiende pauze (die 3e-klassers zijn ook nooit uitgeput) heb ik nog 1 uur te gaan. CKV-2. Het is nog nooit zo zwaar geweest om een oog open te houden bij de videobanden over kerken. Als het uur eindelijk voorbij is, loop, strompel, kruip of zoiets, ik naar de kluisjes. Op weg naar mijn naar rook stinkende bedje, om eindelijk ongestoord te slapen. En toen kwam mijn broertje thuis…

Gepubliceerd in de HAVO 5 Krant 2007/2008 (meer…)
25 april 2008 

Advertenties