Fashion Diva: Mag ’t een slokje meer zijn?


Het is niet de eerste keer dat de veertienjarige meisjes die net een vuist boven de bar uitkomen jengelend in de WC staan. Het blonde meisje is wederom in tranen uitgebarsten. ‘Die jongen met wie ik net zoende staat naar dat andere meisje te kijken!’ Met veel moeite brengt ze de woorden over haar lippen, en barst ze weer in een oorverdovend en zogenaamd meelijwekkend gesnik uit. Haar eveneens veertienjarige vriendinnetjes staan om haar heen. Het is een tragisch aangezicht.

En niet om het feit dat het meisje bang is dat de jongen die onbetekenend met haar gezoend heeft en nu een ander meisje aan het bewonderen is. Wanneer je in een club komt om te scoren, kun je dat met je veertienjarige naïeve hoofdje ook zelf wel verzinnen dat dit niet langer duurt dan vanavond, en wanneer je er tussenuit knijpt om naar de WC te gaan, niet langer dan een uurtje. Nee, het is een tragisch aangezicht dat de jonge meisjes geen thuis hebben en zich dus maar in de wondere wereld van het uitgaan en de alcohol moeten begeven.

De meisjes begeven zich naar buiten, om nog een breezertje te bietsen, bier, wijn of Martini is immers veel te bitter voor hun onderontwikkelde smaakpapillen. En de zoete troep drinkt zo makkelijk weg. Het blijft een tragisch aangezicht als je de meisjes de alcohol ziet wegdrinken, en ze een paar uur later wederom in de WC aantreft, en dit keer om hun maaginhoud eruit te gooien, zodat wij als alcoholgerechtigde drinkers niet meer naar een fris toilet kunnen, en ons dus moeten begeven naar het hol van de heren om daar vervolgens verslonden te worden. Kortom, we zullen flink moeten dansen en zweten, en niet meer mogen drinken tot we al het alcohol eruit hebben gezweet. Laat alcohol nou net flink op je blaas werken, terwijl je nog niet eens aangeschoten bent.

Struinend naar een club zonder de aanstellerige meisjes beland je in een andere club. En als meisje moet je opletten als je uitgaat. Niet omdat je misschien wel wat aangerand, de geëmancipeerde vrouw van tegenwoordig heeft standaard een baksteen en peperspray in haar tas, maar omdat je waarschijnlijk aangevallen wordt door een hysterisch geworden meisje dat beweert dat je naar haar vriendje keek. De klauwen worden uitgeslagen, en uit het niets word je aangevallen zoals dat in de jungles van Afrika gaat. Je besluit dat je, nadat je haar dunne lichaampje uit de pluisjes van je kleren hebt gevist, op zoek te gaan naar een andere club, eentje zonder de hysterische mensen.

Op zoek naar de volgende bar. Je komt terecht in een groezelig barretje met een boel studenten. Niet de kakker-vorm, maar de sociale onder zijn soort. Voordat je nog wat te drinken besteld, besluit je eerst naar de WC te gaan, je moest immers nog steeds nadat je de kotsende meisjes had gezien. Ook deze WC is een rommeltje. Want ook studenten zijn ijdel, en ze kunnen ook gemeen zijn, ieder meisje heeft immers de bitch in zich. De wastafel ligt bezaait met foundationvlekken, uitgedroogde mascara’s en lipgloss kleeft aan de kraan wat het onzinnig maakt je handen nog te wassen. De ijdele studerende meisjes blokkeren de spiegel en de kraan, en dus loop je met vieze handen de toiletten uit, waarna de meisjes je uiteraard vies en arrogant nakijken.

Geen zorgen, het zijn alleen veel voorkomende vooroordelen. Maar het leven is als meisje niet makkelijk. Je wordt aangevallen als je naar haar vriendje ‘kijkt’, de meisjes van de generatie onder je kunnen nog niet tegen drank, zijn heel snel dronken en huilen om ieder klein tierelantijntje. De meisjes van de generatie boven je vinden je maar vies en jong. Om niets hebben de mensen vooroordelen over je, en jij over hen. En dus besluit je je eigen probleem ook maar weg te drinken. Alcohol doet toch wat met de mens. Mag ’t nog een slokje meer zijn?

Gepubliceerd op Fashion Diva
23 maart 2009

Advertenties