Het onbegrip


Zoals Stefan al zei, veel mensen zijn man of vrouw. Sommigen zijn metroseksueel, en sommigen zitten er tussenin. Maar daar gaan we het niet over hebben. We gaan het hebben over mannen. Stefan en ik hadden afgesproken twee A4tjes vol te tikken over ons onbegrip van het andere geslacht. Het is Stefan niet gelukt twee A4tjes vol te tikken, dus misschien kan ik de strijd der seksen op dit gebied eens winnen.

Maar, dit is geen strijd der seksen. Het is alleen een uiteenzetting van het onbegrip tussen man en vrouw. Stefan heeft al uitgebreid verteld wat mannen niet snappen aan vrouwen. En dus zou ik, zoals ik Stefan beloofde, voor vijf uur vandaag een uiteenzetting schrijven over wat vrouwen niet begrijpen aan mannen. Het voor vijf uur gedeelte zal me ongetwijfeld niet lukken, maar de uiteenzetting van twee pagina’s wel. Nu ben ik natuurlijk een onwijs geëmancipeerde vrouw met heel veel mannelijke vrienden waardoor ik heel veel aan mannen begrijp, maar er blijven dingen die onbegrijpelijk zijn.

Laten we eens beginnen met de verkeerskwestie. De veel gehoorde leus is ‘Vrouw achter het stuur, bloed aan de muur’. Mijn zorgvuldig uitgezochte onderzoek (Google) wees uit dat ongeveer tweeënnegentig procent van alle verkeersovertredingen wordt begaan door het mannelijk volk van Nederland. Daarnaast kruipen mannen zestien keer vaker met alcohol op achter het stuur dan vrouwen doen. En we krijgen klachten dat we niet kunnen kaartlezen. Ondanks al deze feiten krijgen we nog steeds te horen hoe slecht we zijn achter het stuur. Waarom laat de man ons niet achter het stuur? Kunnen zij kaartlezen, kunnen wij onze zogenaamde slechte rijvaardigheid oefenen. Wij overtreden mindervaak de wet, en dan missen we de afslag misschien eens niet.

Iets anders onbegrijpelijks aan mannen is hun gevoel voor romantiek. Dat mannen een romantische film niet altijd leuk vinden, is volkomen begrijpelijk. Wij vrouwen kunnen de film ook tot het einde voorspellen, maar wij kunnen dat uitschakelen, en mannen blijkbaar niet. Maar dat mannen het romantisch vinden om te laat te komen, je mee te nemen naar een concert van een band waar je niet van houdt of het romantisch vinden om zich thuis te voelen op jullie date door middel van uitgebreid boeren laten, het is me niet helemaal duidelijk hoe ze daarbij komen. Om even Stefan’s citaat van Theo Maassen te gebruiken: ‘Eerste keer kwam ik bij haar thuis, en ze zei doe alsof je thuis bent, ik ga me even opfrissen. Ik zat op de bank en deed de tv aan en bedacht me dat ik toch wel erg nodig moest schijten. Ze zei dat ik moest doen alsof ik thuis ben, ga je daar met de deur open zitten schijten is het nog niet goed, ik weet het niet meer. Toen ik voor de tweede keer bij haar thuis kwam, was ik slim genoeg om de deur dicht te doen. Tegen de tijd dat ik klaar was keek ik om en lag er gewoon een drol in de vorm van een hartje! Romantisch toch? Ik heb hem laten liggen maar zij vond het niet zo romantisch, ze vond het vooral onhygiënisch.’ Hoe komt die man erbij dat een drol laten liggen romantisch is? Mannen, snappen jullie dan nog steeds niet dat je niet alles letterlijk moet nemen wat wij zeggen? Als we iets zeggen, dan bedoelen we dat vaak helemaal niet. Voordat je zoiets ‘romantisch’ doet, vraag eerst even of we dat ook écht romantisch vinden. Geëmancipeerde vrouwen zullen gerust zeggen dat ze het smerig vinden, en dat je de toilet schoon moet achterlaten, en of je de bril alsjeblíéft naar beneden wilt doen.

Verder is de visie van mannen op de activiteit winkelen ook iets waar ik als vrouw, en waarschijnlijk veel vrouwen met mij, niets van snappen. Want winkelen is leuk. Het is toch ontzettend leuk om foute kleren aan te trekken, veel te dure kleren aan te trekken, elkaar uit te lachen en het vervolgens niet te kopen? Daarbij werken er in de winkel ontzettend veel aantrekkelijke jonge mensen, met wie het sjansen de moeite waard is.
Wanneer wij, vrouwen, iets nodig hebben, gaan we weer winkelen. De periode dat vrouwen iets kochten in de winkel waar ze als eerste waren geweest, is al lang vervlogen. Tegenwoordig nemen we het gewoon mee, en kopen we in de volgende winkel weer wat. Nou ja, nu spreek ik wel heel erg voor mezelf, vrees ik. Want als hardwerkende vrouw met een leuke baan mag ik mezelf wel verwennen, niet?

Als, ja, daar heb je het al, áls een man gaat winkelen, loopt hij een winkel binnen, zegt hij tegen de verkoper dat hij een donkerblauwe spijkerbroek wil in zijn maat, laat hij de verkoper de broek halen, trekt hij hem aan, voelt of hij goed zit, trekt zijn eigen broek weer aan en rekent af. Vervolgens loopt hij linea recta naar huis om het kaartje van zijn broek af te knippen en hem op de grote hoop kleren te gooien. Ik moet toegeven dat het beter is voor je bankrekening, maar het is saai. Als je dan toch een broek moet hebben, waarom maak je er dan niet meteen een uitje van? Je bent toch in de grote stad. Drink gezellig een kopje koffie, of pak een terrasje met een ijskoud biertje. Vervolgens loop je lang een winkel waar ze leuke t-shirts hebben. Natuurlijk ga je naar binnen, zie je een leuk t-shirt, en pas je die weer. En je koopt een bijpassende zonnebril, nu je er toch bent.
Er zijn toch weinig dingen die zoveel voldoening geven als nieuwe kleding? Het is inderdaad ietwat materialistisch, maar als je het geld hebt, waarom zou je het niet uitgeven? We zitten tenslotte in een economische recessie, en we moeten consumeren. Wanneer we al het geld voor onszelf houden, komt er geen geld in de maatschappij, en wordt de crisis alleen maar erger.
Maar goed, dat zal wel de vrouwelijke visie op shoppen zijn, waar de meeste mannelijke mannen niets van zullen begrijpen.

En het laatste, nou ja, voor vandaag het laatste wat onbegrijpelijk is aan mannen, is hun bindingsangst. Mannen, waarom zijn jullie zo bang je te binden? Een relatie is toch leuk? Bevalt je relatie je écht niet, dan bestaat er nog een optie die ‘uitmaken’ heet. Dan kun je weer een periode scharrelen, tot je een andere leuke vrouw hebt ontmoet voor een lange relatie. Maar blijkbaar is er iets mis met relaties.
De visie van een gemiddelde vrijgezelle man is dat je in een relatie rekening met elkaar moet houden. Daar zit wat in. Maar bier drinken, roken tot je erbij neervalt, voetbal kijken en scheten laten kan ook als je vriendin er een weekendje niet is, omdat ze lekker weg is met haar vriendinnen. Kom op, we zijn toch geëmancipeerd? We zijn niet meer afhankelijk van jullie, mannen, we werken voor ons eigen geld, halen zelf ons rijbewijs en kunnen prima zelf naar huis komen zonder dronken te worden. Als wij een weekendje weggaan met vriendinnen, kunnen jullie dat ook prima doen met vrienden. Lijkt mij. Goed, dan moet je natuurlijk niet een conservatief meisje aan de haak slaan.

En zo zijn er nog veel meer dingen die een vrouw niet snapt aan een man. Zoals waarom mannen zich altijd afvragen waarom vrouwen zo lang voor de spiegel staan, terwijl mannen er net zo lang voor staan. Of dat mannen niet snappen waarom we voor het slapen gaan zoveel moeten doen, terwijl ze liever niet naast een panda met een adem alsof er een dood dier naast ze ligt wakker worden. Of waarom mannen niet snappen waarom we overal een drama van maken. Je moet je leven toch een beetje pittig maken? We nemen alles lang niet zo serieus als we meestal doen. Maar om al die dingen van elkaar te snappen, kunnen we misschien beter zelfhulpboeken gaan lezen. Vrouwen komen immers van Venus, en mannen van Mars…

Lees de blog van Stefan 

Advertenties

Een Reactie op “Het onbegrip

  1. Je voorlaatste zin Inglise “We nemen alles lang niet zo serieus als we meestal doen.” verklaart een hele boel voor mij. Vrouwen zijn inderdaad niet te begrijpen ;)

    Dick

    Like

Reacties zijn gesloten.