Web 2.0


Volgens mij, als ik het zo al met al eens bekijk, ben ik heel twee punt nul. Tenminste, zo noemt men dat. ‘Web 2.0’. Superhip. Persoonlijk vind ik het een beetje eng klinken. ‘Hoi, ik ben Ingelise, en ik ben web 2.0.’ Dat klinkt een beetje alsof je een proefpersoon van één of andere vreemde NASA-missie bent. Ik wil geen proefpersoon van ene NASA-missie zijn. Daar vragen ze meneer Guy Laliberté maar voor. Hij heeft overigens een mooie naam voor een miljonair. Laliberté. Het Guy-gedeelte vind ik niet zo hip, als in, ik moest steeds aan Madonna denken, en daar denk ik liever niet aan, maar dat Laliberté. Liberté. Vrijheid. Als miljonair kun je gewoon een ruimtereis maken. Vrij door de ruimte zweven. In de angst leven dat je zuurstof op raakt. Astronautenvoer eten. Zweven. Ik laat me wel gewoon aan mijn kaak opereren en me vervolgens verdoven met morfine.

Want ik wil geen NASA-missie zijn. Maar wel web 2.0. Want dat ben ik dus. Ik Hyves, Twitter, Blog, Flickr, Facebook en ik geloof dat ik Myspace en YouTube ergens onderweg veloren ben. Dat is dus web 2.0. Ik ben bedolven onder de sociale media. Vervelend? Nee hoor. Ik vind het allemaal prima. Zeker na zondag.

Sinds zondag doe ik aan Friendfeed. Vraag me niet wat het is, ik snap er bar weinig van. Ik kan er ook bar weinig van maken. Het is me inmiddels gelukt om mijn Twitter, blog en Flickr er aan te koppelen. En mensen toevoegen is me ook gelukt. De updates van mijn Twitter-vriendjes die ook Friendfeed bezitten verschijnen in een wonderbaarlijke lijn. Hoe doen ze dat toch? Ik vind Friendfeed een beetje eng. Friendfeed. De naam.Vriendvoer. Feeds op zich kan ik me nog wel voorstellen. Feeds, voer, leesvoer, je dagelijks porsie letters, nou ja, die link kan ik nog wel leggen. Maar vriendvoer. Ik vind het maar vies.

Het leuke van Vriendenvoedsel is dat al je ‘feeds’ op één pagina staan. Overzicht! Eindelijk! Alles bij elkaar! Wat heerlijk, orde in de chaos! Had ik daar Twitter en de blog niet gewoon voor? Wat maakt het ook uit. Vriendenvoedsel. Daar doen we het voor.
Maar, er  zijn maar weinig mensen die het hebben. Althans, weinigen uit mijn Twitterlijstje. Zestien mensen, kwam ik op. En er zijn er precies drie die het interessant vinden wat ik twitter. Ik betwijfel of ze ook werkelijk blogposts kunnen zijn. Met veel moeite heb ik de feed gemaakt naar mijn Twitter toe. Zodat, als mijn blog om twaalf uur midden in de nacht, of op een ander vreemd tijdstip een blog plaatst, dat automatisch wordt getwitterd, zodat mensen denken ‘oh, wat hip, Ingelise heeft weer wat geplaatst!’ Of ze dat ook werkelijk waar denken betwijfel ik, maar het idee is wel leuk.

Maar sinds zondag dus, ben ik helemaal up to date. Helemaal web 2.0. Helemaal proefpersoon NASA-missie. Helemaal Guy Laliberté. Beter dan Guy Richie, zullen we maar zeggen. En toch vraag ik me soms af waar ik al die sociale media voor nodig heb. Vuile zelfpromotie, vrees ik.

Advertenties

3 Reacties op “Web 2.0

  1. Pingback: Week tweeënveertig « De gebundelde verhalen van Ingelise·

  2. Ik snap niets van dat Friendsfeed. Heb af en toe op je linkie geklikt, maar nee, dat wordt hem niet voor mij.

    Ik hou het bij Tweetdeck, waar de tweets van mij en mijn twittervriendjes ook allemaal overzichtelijk worden opgesteld. Gewone tweets, @Anoukieee tweets en Direct Messages tweets gescheiden van elkaar. =)

    Like

Reacties zijn gesloten.