Lovetowrite: De blogleek


Bloggen doe ik al jaren. Mijn eerste blog was om precies te zijn op  woensdag 11 oktober 2006. Dat is precies twee-en-een-half jaar geleden. Ondanks dat blog ik lekker door, de ene keer natuurlijk meer dan de andere keer. Goed, ik blog dus al heel lang. Ik was zelfverzekerd over mijn schrijfstijl, werd meerdere keren uitgelicht op het alom bekende hyves en kreeg een boel leuke en minder leuke reacties. Totdat ik in het blogwereldje kwam.

Het begon allemaal toen ik een column kreeg op Fashion Diva. Het schrijven bevalt me stiekem zo goed, dat ik er wel mijn beroep van wil maken. Dus besloot ik met het wereldwijde (al dan wel blogger-bekende) wordpress aan de slag te gaan. En dus ging ik aan de slag. Met mijn weggedruppelde HTML ervaring en een heleboel tekst, kwam ik nergens. En dus begon ik wat rond te surfen op het net, op zoek naar andere bloggers.

Ik kwam de grootste kunstwerken tegen. De meest strakke lay-outs en de meest mooie plaatjes. ‘Icons’ zoals die heten. En talentjes, grote talentjes. Ik ben een fervent aanhanger van blog’s, maar sommigen zijn ronduit slecht. Maar de Lovetowriters zijn regelrechte talentjes. En zo jong nog.

Al rondkijkend kwam ik vanalles tegen. De standaard manier van een blog maken is blijkbaar je blogjes, je graphics, je icons, je ‘exit’ en je ‘statics’. Wacht, dit is compleet nieuw voor me. Hier wist ik niets van! Is het verplicht dat je als blogger je zogenaamde ‘blends’ laat zien, en een speciale pagina maakt voor je ‘credits’? Al die nieuwe termen, ik voelde me met mijn zeventien weliswaar voor het eerst oud!

De termen vlogen me om de oren. Tot ik een artikel tegenkwam. ‘Het Blog-ABC’. Niet dat ik er alsnog veel van snapte. Ik word oud, ik leer niet meer zo snel. Mijn hersens zijn doordrenkt met woorden die ik nooit meer wil horen, omdat ze zo moeilijk zijn. En engels. Laat ik nou net een voorliefde hebben voor taal. De Nederlandse taal welteverstaan. Mijn engels mag dan wel vloeiend zijn, voor een Nederlander althans, maar technische termen gaan me toch echt te ver. Wanneer ik een kopje koffie nuttig in een Londense Starbucks, verwacht ik het niet over ‘Pingbacks’ en ‘Icons’ te hebben met een gemiddelde Engelsman die ik besluit aan te spreken omdat hij zo’n leuk hoofdje heeft.

Nee, mijn liefde ligt bij het Nederlands. Het liefst zo bloemrijk en gekleurd mogelijk. Woorden waarvan je het warm krijgt. Woorden die niemand gebruikt. Ik word panisch wanneer ik lees dat ik een ‘pingback’ heb gekregen. Kan iemand mij uitleggen wat een ‘pingback’ is? Google, ja dat ken ik nog wel, leerde me dat een pingback hetzelfde is als een ‘Trackback’. Maar wat is een trackback?

Kortom, ik ben een blog-leek. Ik ben een complete loser als het gaat om een blog maken. Css is van na mijn tijd. Toen ik site’s bouwde, werkten we nog met I-frames, was Photoshop nog niet gratis te downloaden en hadden we van torrentz nog nooit gehoord. Help, ik word oud! Bij deze mijn excuses dat mijn blog dus niet zo mooi is als de kunstwerken van de eigentijdse bloggers. Stiekem ben ik hartstikke jaloers op jullie talent, echt waar.

Deze column werd eerder gepubliceerd op lovetowrite,org.

Advertenties

11 Reacties op “Lovetowrite: De blogleek

  1. dat trackback gebeuren snap ik ook nog steeds niet. zet wel heel mooi dat trackback berichten zijn toegestaan, maar wat het doet?

    Like

  2. Trouwens, ik vind dat je blog er mooi uitziet. Ik ben helemaal een lay-out-leek, maar ik heb ook niet de behoefte om me daar in te verdiepen. Geen idee waar ik de tijd vandaan moet halen. En het is ook niet alsof ik schrijf voor een Miljoenenpubliek ;)

    Like

  3. Oh, zo herkenbaar. Ik mag dan wel nóg iets ouder zijn, ik voel me onderhand bejaard als ik weer n’s iets probeer of er weer eens iets niet werkt zoals ik zou verwachten…En ach -dat geldt niet alleen voor weblogs- het gaat wat mij betreft om de inhoud, niet om de vorm. Zoals je zelf zegt: Lovetowriters zijn regelrechte talentjes. Daarom lees ik hier graag.

    Like

  4. Oh: ik word zo gek van al die mensen die zichzelf weblogger durven te noemen maar waarbij de hele website draait om de layout en de “blends”.

    Een lange tijd probeerde ik het allemaal te begrijpen, die blends en zo, wat daar het nut van is, maar ik zeg het je: doe zoals je het doet. Weblogs moeten gaan om je schrijven, niet omdat je wat kunt knutselen in Photoshop.

    {En nee, ik snap ook niks van Photoshop. Ik knutsel mijn website’s nog net niet in iframes, want dankzij wat twitterpeople heb ik inmiddels ge leer hoe je websites in stylesheets en zo maakt}

    Like

  5. Als ik een keertje een leuke layout voor je in elkaar moet fietsen hoor ik het wel :) Tip: ik hou van Jupiler.

    Like

  6. Ik vind schrijven ook gewoon leuk. En ik ben gek op taal. Nederlands, Duits en Engels. Maar ik schrijf voor mezelf en omdat ik het leuk vind. Natuurlijk vind ik het ook leuk om te horen, dat mensen mijn blogs lezen. Nog leuker vind ik het, wanneer ze dan ook nog reageren. Want stiekem ben ik best wel nieuwsgierig naar mijn lezers…

    Ik moet grijnzen, als ik zie, dat ik op de meest vreemde combinaties gegoogled word. En helemaal, als sommige zoektermen soms drie keer achter elkaar naar mijn blog verwijzen… Zelfde zoeker? Toeval?

    hmmm, misschien een idee voor een blogje? ;-)

    Schrijf lekker door, en wie weet, blijf ik je wel lezen…

    Like

  7. Ik ben dus ook heel slecht in die layouts maken. Ik klik een wordpresstheme aan, verander hooguit de banner en that’s it.
    Een trackback weet ik dan weel wel, volgens mij, als het betekend dat je verwijst naar een eerder geschreven logje dan heet de link die je daarvoor gebruikt een trackback.

    Like

Reacties zijn gesloten.