Lieve Blog,


Stoppen met je studie is niet alleen goed om te ontspannen, maar ik besloot door een vervelende samenloop van omstandigheden dat ik deze week maar tot een feestweek zou omdopen.

Dat begon dinsdagavond in Utrecht stad. Het is eindelijk weer lente, en voor het officieel lente was besloten we dat te vieren op het terras. Na het terras konden we gelukkig een warm kroegje in, en dat deden we dus ook. De terugweg was overigens ontzettend koud. We gingen uiteraard weer veel te laat slapen, en op een of andere bizarre wijze was ik om half zeven klaar wakker. Om half negen stond ik in het zonnetje, luisterend naar de vogels, wachtend op de bus. De overmatige liters alcohol zijn overigens verteerd met Zweedse balletjes en patatjes bij de Ikea en gezelschap van mijn moeder. De beste remedie tegen vermoeidheid.

De woensdagavond was gelukkig niet zo laat. Martijn was zo lief om Monica en mij mee te nemen in de auto. Hij heeft ons bijna helemaal thuisgebracht. Dat lijkt een heel nobel gebaar, maar de beste jongen woont twee blokken verderop. Monica en ik besloten dat slapen in plaats van eindeloze wijntjes en gesprekken nu een beter plan was. De volgende ochtend waren we dan ook redelijk bij de pinken. Ik besloot nog even naar huis te gaan. Eenmaal thuis besloot ik nog wat uurtjes bij te slapen. Voordat ik goed en wel in slaap was gevallen werd ik gebeld of ik kon werken. Uiteraard, dus ik hees me weer uit mijn warme bed om de trein terug naar Utrecht te nemen.

Na de twee lange uren werk was het tijd voor een groot feest in Zwolle. Het feest was geslaagd geweest als het drinken niet zo ongelooflijk duur was geweest. Dé reden dat we ongeveer de hele avond buiten hebben gestaan. Omdat het feest in Zwolle was, konden we om half vier natuurlijk niet meer terug naar Utrecht. Het was dus wachten op de eerste trein die om kwart voor zes zou vertrekken. Eenmaal in de trein probeerden we allemaal te slapen. Dat lukte uiteraard alleen Leonie. In Amersfort stapte ze met een slaperig hoofd de trein uit en de trein aan de overkant van het perron in. Wij gingen door naar Utrecht, en het was inmiddels een uur of zeven toen we daar aankwamen. Maurits en Sietse besloten te ontbijten met een koud pizzabroodje. Irene en ik lieten ons ontbijt nog maar even voor wat het was. Eenmaal thuis poetste ik mijn tanden en deed ik zo zacht mogelijk om Monica niet wakker te maken. Ik deed de deur open, en daar stond ze voor mijn neus. ‘Hallo! Was het leuk?’ Het meiske was wederom veel te monter voor de vroege ochtend. ‘Ja, was leuk. Succes bij de tandarts, ik ga pitten.’ Zei ik. Nooit geweten dat je zonder slapen ook een ochtendhumeur kunt hebben.

Vrijdag om half twee besloot ik dat mijn nacht was afgelopen en spoelde ik met geurige shampoo de bierlucht uit mijn haar. Brak plofte ik op de bank en at ik mijn ontbijt. De dag was nog lang niet afgelopen, want twee verjaardagen stonden nog op de planning. Vermoeiend, maar een succesje.

Het weekend bestond uit werken (kan ik me niet meer herinneren wegens de vermoeidheid) en een strandwandeling. En heel veel uurtjes slaap. Het is tijd voor nog meer uurtjes. Ik denk dat ik morgen ga hardlopen ofzo. In het kader van een balansweek. Dus.

Liefs, en slaap lekker,

4 Reacties op “Lieve Blog,

  1. Pff ik zou echt van zoveel feestjes een vreselijk slaaptekort krijgen geloof ik, maargoed. Ik zou dat ook al niet kunnen doen omdat mijn docenten het wss niet in dank afnemen als ik in de collegezaal slaap.

    Like

  2. Jeetje, wat een druk leven zeg!
    Klinkt vreselijk ;-) Wel jammer dat je onze onverwachte ontmoeting niet noemt hoor.
    Welterusten,

    Like

Reacties zijn gesloten.