Social Media op zijn hoogtepunt.


Als jong en ondernemend meisje ben ik voor de meeste dingen wel in. Simpele dingen welteverstaan, ik denk niet dat het slim is een programma als spuiten en slikken te gaan presenteren. Maar, om daar toch een beetje bij in de buurt te komen, besloot ik een keertje ChatRoulette te spelen. Te spelen, te spelen, het is niet echt een spel. Of wel. Het is vooral vreemd. Heel vreemd.

Wikipedia zegt over ChatRoulette (Wikipedia he, dus of het waar is zul je nooit weten): “Chatroulette is een website die willekeurige personen bij elkaar brengt voor gesprekken via de webcam. Bezoekers van de website starten veelal met een stranger chat (beeld en tekst) met een andere bezoeker. Op elk moment kan een gebruiker de chat beëindigen en een nieuw gesprek beginnen.” Verder werd de site nog niet zo lang geleden, november 2009 gelanceerd door een 17-jarig jongetje uit Moskou. Toen in februari 2010 een paar nietszeggende Amerikaanse media (Good Morning America, The New York Times en New York Magazine) er aandacht aan schonken, werd het populair. Mijn aandacht trok het pas nadat de Pianoman in de Nederlandse media terecht kwam. Tot die tijd dacht ik dat ChatRoulette een ranzig poker/seks/chatkanaal was. Ik vond het daarom ook al zo vreemd dat Rutger, die overigens nog steeds te jong is, het eens ging uitproberen.

Desondanks trok het wel mijn aandacht en zo Googlede ik op een dag “ChatRoulette”. Ik klikte op de juiste link en begon, inclusief bad hair day aan een webcamchat. De eerste persoon die ik in beeld kreeg was Hassan uit Irak. Hij woonde nu in Zwitserland of Zweden, volgens mij was hij daar zelf ook niet niet uit. Hij typte in ieder geval steeds Sweserland. Dit was het meest vreemde wat ik ooit heb gedaan. Webcammen met een vreemde. Het gesprek kwam, gek genoeg, niet echt los, en zo klikte ik op de knop “Next”. Ik kreeg een jonge vrouw en een meisje van een jaar of drie in beeld. De jonge vrouw pakte het handje van het kleine meiske en maakte daarmee een middelvinger naar me. Ik klikte dus weer op next en er kwam een Franssoos met een kunstig geboetseerde kaaklijn in beeld. Zijn engels was net zo gekunsteld als zijn kaaklijn, dus ook hem klikte ik weg. De volgende was een jongen met een zonnebril uit Indiana. Samen met zijn maatjes en een hond zat hij op een bank. Hij typte iets als “This is Johnny”, en liet de hond zien. “The dog?” vroeg ik. “Yes.” Zei hij. “I don’t really like dogs.” Antwoordde ik, en ik werd een fractie van een seconde later weggeklikt.

Ik ging verder en klikte wat af. Niet veel later kwam er een jongen in beeld die in een kamer zat waar het blauw stond van de rook. Hij vroeg waar ik vandaan kwam en keek een stuk gelukkiger toen ik zei dat ik uit Nederland kwam. Het werd wat eng toen hij uit Duitsland bleek te komen, da’s toch een stuk dichterbij dan Indiana. Hij nam een hijs van een sigaret in groot formaat. Ik vroeg of het een sigaret of een joint was. Het bleek een joint, en dat verklaarde meteen waarom hij zo gelukkig had gekeken toen ik een Hollandsche bleek te zijn.

Uit met de Duitsers, ik klikte weer door. Na bordjes met “Boobs please” en “Penis for boobs” besloot ik dat het uit was met de pret. Ik ben geen sloerie die zichzelf op internet te koop zet. Nou ja, eigenlijk wel, maar niet in lichamelijke zin. ChatRoulette is niets meer dan een wereldwijd datingprogramma dat geinspireerd lijkt op Take Me Out. Niet leuk? Wegklikken. Wel leuk? Tieten showen. Mwah. Misschien is het alleen leuk als je een joint rookt. Of ontzettend eenzaam bent.

Advertenties

6 Reacties op “Social Media op zijn hoogtepunt.

  1. Ik bljf erbij. Jou afsluiters van een hele column zijn echt altijd het leukste. Daarom lees ik de stukken altijd af [ookal vind ik het onderwerp niet echt heel leuk]. Echt super!

    Like

  2. Het is misschien ook wel lollig met een aantal man als je heel melig bent, maar in je eentje is d’r niet echt wat aan.

    Like

Reacties zijn gesloten.