Van Utrecht naar Parijs (3)


Klik hier voor de andere delen.

Het tankstation was niet heel druk, maar er reed genoeg internationaal volk wat ongetwijfeld in de richting van Parijs zou gaan. Auto’s passeerden, vooral dure auto’s. Jorik en vooral Ingelise speculeerden in wat voor auto ze wilden. Een dure zou leuk zijn. Een Volvo zonder typenummer kwam aanrijden. Drie jongens van een jaar of zeventien, misschien achttien stapten de auto uit. “Zullen we ze vragen?” vroeg Ingelise. “Ja.” antwoordde Jorik. “Maar dan moet jij het vragen, jij bent een lief meisje.” Ingelise keek Jorik beduusd aan, en besloot dat ze ergens ietwat verlegen was. De twee stapten op de jongens af. “Hee, mogen we jullie iets vragen?” vroeg Ingelise. De voorste twee jongens keken een beetje chagrijnig en verwend. “Tuurlijk.” zei de achterste en meest spontane jongen. Ingelise keek omhoog, de jongen was best lang. “Waar zijn jullie naar op weg?” De jongens keken elkaar aan. “Weten we nog niet, Antwerpen ofzo.” Een jongen in een leren jackie en een duur uitziende pilotenbril keek ze ietwat onverschillig aan. Iets in zijn blik liet ook merken dat ze een stel volidioten waren. “We denken er nog even over na.” De jongens liepen richting de kiosk. Jorik en Ingelise besloten het er niet op te gokken en verder te liften. Enkele personen werden aangesproken door een springerige Ingelise. Niemand wilde een stel gestoorde studenten meenemen richting Antwerpen of Brussel. Niet veel later kwamen de jongens terug. “Nee, sorry.” Begon de stoere jongen met zijn leren jackie. “Jullie mogen niet mee.” Ingelise keek wederom beduusd en wilde een pruillip trekken. “Hij heeft net zijn rijbewijs, en dit is de auto van zijn vader.” zei de lange jongen die net wel aardig was geweest. Hij leek te balen van het feit dat de andere twee ze niet mee wilde nemen. “We zijn een beetje aan het toeren. Maar heel veel succes in ieder geval!” Jorik en Ingelise keken elkaar aan toen het trio uit het zicht verdween. “Verwend.” Jorik stemde ermee in.

Een lift wilde niet komen, en de twee besloten een paar meter verderop te gaan staan. Een oude camper kwam aanrijden. Twee nog oudere mensen zaten in de camper. Een mannetje met een sigaar keek het duo aan. Het raampje bleef dicht, en Jorik noch Ingelise had de moed het oude stel aan te spreken. Ze bleven even staan en besloten dat het stel hen zou aanspreken als ze mee mochten. Het oogcontact was er geweest. De oude vrouw liet de hond uit, en de man bleef zitten. Ondertussen probeerden Jorik en Ingelise aandacht te trekken van andere voertuigen. Een donkerblauwe BMW waar Ingelise over het algemeen van walgde kwam aanrijden. Maar het was een dure auto, en ze begon ondertussen bijna eisen te stellen aan de auto’s waar ze een lift van zouden krijgen. De auto stopte achter de camping, gaf nog even extra gas om een stoer geluid te produceren. “Patser.” Giechelde Ingelise naar Jorik. De deur van de BMW ging open. Een man met vlassig donkerblonde krullen kwam de auto uit. Hij zag er niet uit als een decadent persoon. Meer als een verlopen rockster. “Wow.” zei hij, zijn handen trilden. Jorik en Ingelise liepen naar de man toe. “Het is een automaat. Ik schrok me wezenloos. Ik hoop dat ‘ie zo nog start.” De man stond nog steeds te trillen en probeerde een sigaret te draaien. “Jullie moeten naar Antwerpen?” “Ja!” zei Ingelise vrolijk. “Kunnen we mee?” “Ik ga tot Schilde. Vlak voor Antwerpen kan ik jullie wel afzetten op een parking. Maar eerst even een sigaretje roken. Jeetje.” Dat was geen probleem voor de twee, want een lift na bijna anderhalf uur was van harte welkom. De man die de auto bestuurde bleek het manusje van alles van een rijk gezin. Het gezin in kwestie was op vakantie, en hij mocht op de auto passen. De auto reed uiterst comfortabel, en Ingelise besloot later ook een BMW te willen. Niet omdat ze zo mooi zijn, maar omdat ze zo fijn rijden. De tuinman-en-dergelijke zette het duo af op een grote parking vlak voor Antwerpen. Er zat een groot restaurant bij. “Eigenlijk moet ik naar de WC.” zei Jorik. “Ik niet.” antwoordde Ingelise. “Maar ik ga wel, anders moet ik over een uur. We kunnen dan wel even koffie drinken ofzo, en even bedenken wat we gaan doen.” Ze liepen naar het restaurant, de toiletten in.

Advertenties

2 Reacties op “Van Utrecht naar Parijs (3)

  1. Haha geweldig! Doe maar snel deel 4. Gefeliciteerd met je toelating trouwens! Niet dat ik verwacht had dat je niet door de toelating zou komen, maar toch.

    Like

Reacties zijn gesloten.