Geheime plaatsen.


Er zijn plaatsen op de wereld waar je als nette burger niet komt. Area 51, de Russische geheime dienst, experimenten van NASA, Paleis Noordeinde en de sommige gangen en kamers in het ziekenhuis. Dat laatste is nog mogelijk. Een OK-jasje en een daadwerkelijke operatie doen wonderen.

Ik heb me verbaasd over de grootte van een ziekenhuis. Voor mij bestond het ziekenhuis uit niet meer dan troosteloze witte kamers met bedden en kleine televisies, uit trappenhuizen, de polikliniek van de kaakchirurg en natuurlijk het restaurant. Er blijkt veel meer te zijn. Het ziekenhuis is een doolhof van gesteriliseerde gangen, vergrendelde deuren en helder verlichtte kamers waarin zich talloze gereedschappen bevinden die prima doorkunnen voor moordwapen.

Het was al de tweede keer dat ik, gebracht op een bed in het mysterieuze deel van het ziekenhuis was. Klaar om mijn infuus te ontvangen keek ik de uitslaapkamer rond. Een in het blauw gekleedde vrouw keek me een aantal seconden aan terwijl ze haar wenkbrauwen fronste. “Was jij hier niet vorige week ook?” Triomfantelijk keek ik haar aan en vertelde ik trots dat dit de tweede keer in tien dagen was dat ik me hier bevond. “Foutje tijdens de operatie.” verklaarde ik. Er kwam een mollige vrouw aan die de naald van het infuus mijn hand in zou brengen. Na drie mislukte pogingen waar hevige stuiptrekkingen van mijn kant op volgden, durfde ze het niet aan, en haalde ze Diederik erbij. Ze mollige vrouw pakte mijn hand en zei dat ik er heel hard in moest knijpen als het pijn deed. Het gemene van een infuus is dat het niet zozeer pijn doet, maar het naarste gevoel op aarde is. Toch kneep ik in haar hand. “Ze was er vorige week ook!” zei ze tegen Diederik. “Weet ik.” antwoordde hij. “Toen heb ik d’r ook al geprikt.” Er kwam nog een man aan, en de twee mannen reden me naar de operatiekamer. Ondertussen vertelden ze over hun avonturen in Vietnam, waarna ik twijfelde of ze er jonger uitzagen dan ze daadwerkelijk waren.

In de operatiekamer ratelden ze lekker verder. Iemand duwde een kap op mijn gezicht terwijl er zich een vloeistof door de naald van het infuus kwam die een pijn veroorzaakte waarvan ik me afvroeg of dat gezond was. “Denk maar aan iets leuks!” zei Diederik. Ik dacht even aan Finding Nemo’s “THINK OF HAPPY PLACES!” Daarna dacht ik aan de olijke twee die me vervoerd hadden. Daarna besloot ik een vrolijk liedje te zingen, al dan wel in mijn hoofd. Ik besloot dat ik ‘Stars’ een uitermate vrolijk liedje vind. Bovendien beschikt de video over dermate veel kleuren dat ik iedere keer weer het gevoel krijg dat ik hallucineer. Dat is een plezant gevoel. Een wijze raad: zing nooit een liedje vlak voor je onder narcose gaat. Ik heb een week met de desbetreffende gitaardeuntjes en beelden van een zonovergoten zwemparadijs in mijn hoofd rondgelopen. Inmiddels loop ik bij een psycholoog om over mijn angst voor zonovergoten zwembaden en mannen met aparte kapsels heen te komen.

De momenten vlak nadat je ontwaakt uit je kunstmatige slaap zijn het leukst. Ik hallucineerde daadwerkelijk terwijl de personeelsleden op de uitslaapkamer plezier hadden om de patiënten, high van de verdovende middelen. Mijn eigenwijze ik beweerde dat ik helder genoeg was om terug te gaan naar mijn hotelkamer. Tevens dacht ik dat ik een bril nodig had omdat ik niet zo veel kon zien. Ja. Wat een schik moet je dagelijks hebben als je op de uitslaapkamer werkt. Ik heb bijna zin om nog een keer te gaan. Ik mis het gevoel van de incidentele hallucinatie. De schik van het personeel. Mijn zelfbenoemde helderheid. Misschien toch maar eens aan de wiet.

Advertenties

4 Reacties op “Geheime plaatsen.

  1. Je schrijft zooo leuk!
    “dat is een plezant gevoel”
    hihi geweldig
    Ik zou bijna in het ziekenhuis willen belanden..

    Like

  2. Nou dan mag jij wel elke keer als ik ooit naar het ziekenhuis moet in plaats van mij. Ik haaaaaaat ziekenhuizen. Ik ben vooral bekend met het restaurant waar mijn familieleden me vaak heen hebben gestuurd voor een ijsje omdat ik in die kamers bijna flauwviel (lees: vieze ziekenhuis geur, enge zieke mensen, infusen, mensen die bijna moeten kotsen, naalden, zusters met allerlei spulletjes die ik niet wil zien, mensen met allerlei apparaten aan zich vast gemaakt, daar kan ik niet tegen. Ik val al flauw tijdens seksuele voorlichting op de middelbareschool)

    Like

Reacties zijn gesloten.