Ingelise’s visie op WK’s enzo.


Het is zover. Zelfs ik kan er niet meer omheen. Ondanks het feit dat ik getuige ben geweest van slechts één luttel Nederlands doelpunt. Ik ben degene die altijd nét even weg is als er gescoord wordt, mocht de televisie al in mijn zicht staan. Nog steeds denk ik erover om, voor Nederlands belang de wedstrijden te kijken en gewoon extreem vaak te toiletteren.

Verstand van voetbal heb ik niet. Dat laat ik aan mijn mannelijke medepatriotten over met het vermogen wedstrijden tot in detail te analyseren. Het enige analyserende vermogen dat ik heb gekregen is het feit dat ik kan vertellen dat de oranje poppetjes op mijn televisiescherm naar elkaar moeten schieten, en aan de juiste kant van de helft in het doel schieten. Als ze dat maar vaak genoeg doen, het meest van allemaal, mag Wehkamp televisies gaan vergoeden en de Nederlandse Energie Maatschappij een jaar lang gratis energie gaan weggeven. Dus laat Nederland maar winnen, Wehkamp bedondert me keer op keer en Maurice de Hond irriteert me gewoon.

Dat brengt me eigenlijk meteen op hetgeen dat mij het hele WK al bezighoudt. In een ver verleden, september vorig jaar, ben ik begonnen aan een studie Communicatiemanagement. Wat je er precies mee wordt is niemand het nog over uit, maar je leert er het één en ander over reclames. Zoals dat wanneer Bacardie gratis badjassen weggeeft bij twee flessen Bacardie Razz, internet zegt 35 procent alcohol, en je vervolgens wel op ’t hart drukt met mate te genieten, dat het een kromme reclame is. Op dat soort rare dingen ga je letten, het is best storend voor je persoonlijke ontwikkeling.

De commercie weet van wanten tijdens het WK. Wat ik zei, gratis televisies, gratis energie, briljant. Dan hebben we nog de Bavaria-meisjes. De meest briljante promotiestunt in tijden. Iedereen kon het waarderen, behalve Budweiser en vrienden. Het kostte Bavaria misschien een paar centen, maar ze zijn er weer. Vergeet die walk in fridge, mannen, de Bavaria-babes zijn hot. Kranten stonden vol. De Telegraaf wierf weer leden. Iedereen is Ruben in het Libische ziekenhuis op slag vergeten. De Bavaria-babes op de voorpagina deed veler man zijn abonnement weer aanvragen. De jurkjes die de meisjes dragen zijn niet aan te slepen. Bavaria draait gouden tijden, terwijl het niet eens het lekkerste bier in uw supermarkt is. Ik ben geen man, wel een vrouw met naweeën van het studentenleven. Wanneer ik daar straks weer induik zal ik met trots een oranje jurkje aantrekken en met een glas Bavaria in mijn handen staan.

Ook de Albert Heijn kan zijn geluk niet op. Voor sommige filialen staan alweer dranghekken om kinderen met een liefde voor de afstammeling van Twister, mijn tijd, op afstand te houden. De Beessies op de boodschappenscheiders bij de kassa vertelden me vandaag dat ze op waren. Ze excuseerden zich zelfs.

Stiekem gaat van zo’n WK mijn commerciële hartje weer kloppen. Bijna zou ik weer beginnen met Communicatiemanagement, puur om de bijzondere wereld der reclame te bestuderen. Ik zou nog uren kunnen discussiëren over vuvuzela’s, lawaaimakende petten, gratis producten en babes met strakke oranje jurkjes in de gevangenis. Het talent om wedstrijden te analyseren heb ik niet gekregen. Gelukkig is er ook voor mensen zoals ik wat te analyseren tijdens het WK.

Advertenties

5 Reacties op “Ingelise’s visie op WK’s enzo.

  1. Ik vind het WK echt geweldig, kan er ook echt helemaal in opgaan. De regels ken ik allemaal wel, maar echt veel verstand heb ik er niet van.

    Wat ga je nu dan studeren, Ingelise?
    Liefs

    Like

  2. Haha weer leuk geschreven.
    Ik vind het WK heeerlijk, ik zit in me Dutch Dress (jaja Bavariajurkje) heerlijk hard mee te gillen en te doen. Gelukkig heb ik dan wel verstand van voetbal en weet ik waar ik naar roep ;)

    Like

Reacties zijn gesloten.