Oranje atmosfeer.


In de stad heerst een dag van tevoren al een opgewonden sfeertje. Hier en daar worden podia opgebouwd. Parasols van verscheidene biermerken sieren het straatbeeld.  Oranje vlaggetjes worden opgehangen door de buurtbewoners. Mensen zitten met een blikje gekoeld drinken en een zonnebril op de bars die net zijn opgebouwd. Het zonnetje schijnt over de stad, geeft een gouden gloed. Bloemetjes bloeien, het gras lijkt groener. Lekker weer was het vaak, maar de sfeer was nog nooit zo vredig in mijn korte leven.

De dag voor Koninginnedag. Pre-Koninginnedag is tegenwoordig al een feestdag op zich. De stad maakt zich op voor een nacht goed feesten. Voor een nacht varen over de Utrechtse grachten. Voor een nacht collectief uitgaan. Voor een nacht vrede op aarde. De sfeer is beter dan op kerstavond. Wel een beetje logisch, het weer werkt tenminste mee. Ik herinner mij vorig jaar nog. Regen kwam met bakken uit de hemel. Kletsnat dansten wij in de Aperitivo, dronken wij een biertje, teveel biertjes na teveel wijn in de huiskamer. Het was wel feest, maar de sfeer was bedompt. Een reden om dit jaar eens geen Koninginnenacht te vieren. Iets teveel van het goede. Collectief blij zijn in het warme avondzonnetje. Collectief dronken worden en collectief kateren. Mijn dunne lichaampje kan niet zo goed tegen drank.

Mijn beslissing was al een paar dagen gevallen. Ik zou naar mijn ouders om daar eens te socializen. Spijtig genoeg, ineens kreeg ik zin om met de rest van Utrecht de verjaardag van wijlen Koningin Juliana te vieren. Met een klein beetje pijn in mijn hart verliet ik vrijdagmiddag Utrecht. De gezelligheid was tegen het begin van de middag al duidelijk aanwezig. Men zat aan het bier, onder de parasols die alvast waren gestationeerd. Men leunde tegen de barren die nog niet werkten, bier kwam nog niet uit de tap. Men zat op de randen van de podia die op de Neude waren neergezet. Iedereen was blij. Men lachte. Men praatte met elkaar. Ookal kende men elkaar niet. Plekjes voor de vrijmarkt werden alvast gemarkeerd. “Hier zit Pieter morgen!!” stond in hanenpoten geschreven onderaan het bruggetje dat ik bijna dagelijks passeer. Ik gok dat Pieter acht is en uitgekeken op de Barbies van zijn kleine zusje en die zodoende maar wil verkopen. En van zijn  moeder mag hij ook de videobanden verkopen, ze hebben immers al jaren een DVD-speler, en gaan volgende week een Blu-Ray ding aanschaffen.

Ergens vind ik het toch ietwat spijtig. Ik was er dit jaar alweer niet tijdens zowel Koninginnedag als Koninginnenacht. Ik heb eigenlijk bijna nooit Koninginnedag gevierd. Wij zaten altijd ergens aan het strand in Denemarken. Vorig jaar was het uitkateren op een dakterras na mijn eerste Koninginnenacht. Misschien mis ik nu een stukje ontwikkeling, omdat ik nooit op een kleedje heb gezeten waar ik mijn oude rommel verkocht. Misschien ook niet. Alle troep, alle rondrennende kinderen, ik word er altijd een beetje zuur van. Maar volgend jaar ben ik present. Koninginnedag én Koninginnenacht. Op een boot. Vrijmarkten zijn niet aan mij besteed. Maar varen. Een betere Koninginnedag bestaat er volgens mij niet. Volgend jaar vaar ik rond. Over de grachten. De mannen met sigaren. Ieder met een glas champagne. Over de grachten van Utrecht. Of Amsterdam. Het maak me niet uit. Ik wil gewoon een keertje varen met Koninginnedag over de grachten van één van mijn lievelingssteden. Ik wil er ook een keertje bij zijn. Stiekem.

Foto.

Advertenties

2 Reacties op “Oranje atmosfeer.

Reacties zijn gesloten.