De reuzelangpootmug.


Er zijn slechts weinig dingen waar ik bang voor ben. Clowns, daar ben ik niet van gediend. Spinnen kan ik aan, maar heb ik liever niet in mijn huis, evenals kikkers. Maar goed, Ingelise versus de spin of de kikker, ik win het wel. Films over geesten en spoken. Daar word ik bang van. Alleen thuis zijn in de wetenschap dat er nog wel eens vreemde mensen in mijn achtertuin staan. En clowns, had ik die al genoemd? En, zo kwam ik vandaag achter: langpootmuggen.

Het leek allemaal zo vredig op mijn vrije dag. Mijn waarde laatste dag van het weekend spendeer ik het liefst rustig in mijn bed. Zo was dat ook nu het plan, rustig en alleen in bed. Ik draaide me nog eens om. Mijn huis kraakte nu wel erg. Half wakker realiseerde ik mij ineens dat het niet mijn huis was dat kraakte. Ik keek naar boven. Daar zat het. Het monster. De enorme, megagrote reuzelangpootmug. Hij was niet een beetje groot, hij was enorm groot. Net zo groot als mijn handpalm. En ik heb best grote handen voor zo’n lief schattig meisje als ik. Ik wist het meteen. Ingelise versus de reuzelangpootmug. Daar kon maar één winnaar zijn. Dat was hij. De reuzelangpootmug. Dit zou ik nooit winnen. De onoverwinnelijke, stoere, zelfstandige Ingelise zou verliezen. Spastisch sprong ik uit mijn hoogslaper. De reuzelangpootmug zat op het plafond, en ik zat vlakbij het plafond. Ik moest hier weg. En die reuzelangpootmug ook. Hij hupste wat tegen de muur op. Hing met één pootje aan het plafond. Hij had slechts vijf poten. Dat waren de ergsten, toch?

Rillend van de kou én angst stond ik in het midden van mijn kleine kamertje. Ik kon nergens heenvluchten. Hij zat me achterna. Hij sprong terug naar mijn fotomuur. Weg bij mijn hoofdkussen. Onder de indruk keek hij even naar mijn foto van de Scheveningse pier. Ja, daar ben ik ook best trots op, zei ik tegen hem. Het maakte hem boos, hij hupste weer verder over mijn muur. Als een psychopaat in een dwangbuis in een isolatiecel de eerste paar minuten, zeker van zijn zaak dat hij eruit komt. Maar de mug was gewoon boos. Boos botste hij steeds weer tegen mijn muur op. Ik zette de deur open en wees hem dat hij er daar uitkon. Ik had de furie van de reuzelangpootmug over me afgeroepen. Dat wilde hij niet, en bozer dan in het begin vloog hij rond. Ik rende de gang op. Verschool me even op de trap. Een paar minuten slechts. Ik moest winnen van de mug.

Hij was weg. Verdwenen. De gang opgevlogen of door het raam terug naar buiten. Ik ging weer naar mijn bed. Om daar rustig de dag verder te spenderen. Dacht ik. Ineens was het er weer. Dat mysterieuze gekraak. De reuzelangpootmug was nog niet verdwenen. Onze strijd was nog niet over. Met een gemene glimlach kwam hij achter het gordijn vandaan. Ingelise versus de reuzelangpootmug. De strijd was net begonnen.

Advertenties

7 Reacties op “De reuzelangpootmug.

  1. Ik haat haat haat haat HAAT langpootmuggen! Intense diepe onredelijke haat. Vieze smerige bahhhh beesten… :x

    Like

  2. Hmm, ik ben benieuwd wie deze spannende strijd gewonnen heeft! Ik ben er zelf niet bang voor, maar wel voor wespen en dergelijke (wordt leuk deze zomer…).

    Like

  3. Ik ben geen fan van langpootmuggen, maar echt bang ben ik niet. Nouja, alleen als ze echt te dichtbij komen. En ik weet bijna zeker dat ik in jouw situatie precies hetzelfde had gedaan.

    bedankt voor je reactie trouwens ;)

    Like

  4. Langpootmuggen zijn nasty. Maar die keer dat ik alleen thuis was en er een sprinkhaan in de keuken zat vond ik ook niet zo relaxt. Die kun je namelijk best proberen weg te jagen, maar je weet niet welke kant ze op springen. Dus uiteindelijk heb ik er gauw iets overheen gezet en er daarna een papiertje onder geschoven en het beest zo naar buiten begeleidt. En daarna minstens een half uur de deur dicht gehouden.

    Like

  5. Ik ruk altijd hun pootjes eruit! Dat zegt dus dat ik niet echt bang ben voor de beestjes..
    Elektroshockjes met de elektrische vliegenmepper zijn ook erg leuk, ik beleef juist lol aan die beestjes =)

    Like

  6. Hahaha, super leuk geschreven. Ik ben ook ZO bang voor die dingen, had er gister nog TWEE op m’n kamer. Bah. En net als jij heb ik ook nooit van clowns gehouden..

    XX

    Like

  7. Kom ik voor de eerste keer op jouw site terecht (via reactie op de mijne) en zie ik daar heel “fijn” een foto van mijn GROOTSTE angst aaaaaaaaaaaaaaaaah!

    Toen ik een aantal jaar terug op het “boerenland” genaamd Ooltgensplaat woonde deed ik op een vroege avond de tuindeur open waarna er vervolgens een stuk of 10 van die walgelijk vliegende beesten tegelijk naar binnen kwamen…sindsdien ben ik echt panisch voor deze beesten. Panisch als in misselijk worden als ik ze zie, het zweet breekt mij uit etc. bleh! Gore dingen!

    Anyway, wel enorm leuk geschreven haha :)

    Like

Reacties zijn gesloten.