Recensie: Iron Man III


Deel drie van de iconische stripboekverfilming Iron Man is eindelijk in de bioscopen te zien. Deze waardige opvolger van deel I en II en The Avengers is dankzij zijn humor en goede verhaallijn eentje waarvoor je naar de bioscoop moet.

Het verhaal

In Marvel’s Iron Man 3 staat de briljante technicus Tony Stark/Iron man (Robert Downey Jr.) tegenover een vijand met grenzeloze macht. Wanneer Stark erachter komt dat zijn persoonlijke wereld is vernietigd, begint hij aan een heldhaftige reis opzoek naar degenen die er verantwoordelijk voor zijn. Deze reis zal ook een grote test voor hem zijn. Met zijn rug tegen de muur moet hij proberen te overleven door gebruik te maken van zijn eigen techniek en te rekenen op zijn creativiteit en instinct om zijn naasten te kunnen beschermen. (via)

De kunst van Marvel

De onmiskenbare humor van Marvel is ook in deel III van Iron Man vol aanwezig. De droge grapjes die de dramatische of actiescènes relativeren, maken de film naast de fijne special effects en goed acteerwerk compleet. Meerdere keren klonk er een lachsalvo door de zaal, Utrechtse bioscoopgangers lachen zelden hardop. Daarbij blijft het verbazingwekkend hoe Marvel zo succesvol van stripboeken naar verfilmingen is gegaan. Als het bedrijf zo doorgaat, kunnen we nog tot in ieder geval 2030 genieten van Marvelproducties.

Sterk acteerwerk

Geheel naar verwachting heeft Downey Jr. zich Iron Man incluis alle eigenaardigheden weer volledig eigen gemaakt, speelt Gwyneth Paltrow de rol van Pepper voortreffelijk en is Guy Pearce als bad guy erg overtuigend. Maar de meeste lof gaat toch naar Ty Simpkins, die de rol van Harley vertolkt. Hij weet Harley een echt jongetje te maken, bijdehand en tegelijk gekwetst omdat zijn vader hem heeft verlaten. Geloofwaardig en een karakter waar je al na het eerste shot gek op bent.

Continuïteitsfoutje

Het 3D-brilletje voegt helaas vrij weinig toe. Het idee is leuk, maar zonder brilletje is de film minstens net zo interessant om naar te kijken. Weinig objecten komen naar je toe vliegen en ook de explosies zijn niet zo 3D dat je er midden in zit.

De oplettende kijker zal ergens halverwege een klein continuïteitsfoutje zien: terwijl Stark’s linkeroog al een tijd verwond is, is in één shot zijn rechteroog ineens bebloed. Perfect gespiegeld, overigens. Maar dat doet er nog weinig toe na alle goed gelukte special effects en het puike acteerwerk.

Een heerlijke superheldenfilm met alle ingrediënten: actie, humor, een briljante bad guy, een einde waar je blij van wordt en prima acteerwerk. Een tip voor de liefhebber: blijf zitten tot na de aftiteling.

Deze recensie verscheen eerder op ThePostOnline.nl

Advertenties