Een DJ-workshop met modemeisjes


Stuk voor stuk druppelen de veelal hippe modeblogmeisjes binnen. De meesten worden vergezeld door een bloggend vriendinnetje of een onwijs hippe knul. Blogmeisjes komen niet alleen, zo blijkt op de DJ-workshop georganiseerd door Steel Artist Management op de Amsterdamse Herengracht.

Bij binnenkomst wordt iedereen zijn eigen koptelefoon overhandigd. Die is zo nodig tijdens de workshop, vertellen de meisjes die ze uitdelen. De tafel in het kantoor is voor de gelegenheid volgezet met gezonde hapjes en het welkomsdrankje is een ijskoude en ietwat sterke scroppino. Dat gaat leuk worden tijdens het draaien.

Lesje DJ’en

Het is het eerste persevenement dat Steel Artist Management organiseert. Een initiatief van LouLou Machine, die er niet zomaar snel wat van heeft gebakken. De muzikaalste van de workshop wint een leren jack en een horloge. De DJ’s van dienst zijn Delivio Reavon & Aaron Gill en Mitchell Niemeyer, zij zullen de aanwezige meisjes een lesje DJ’en geven.

Echt mengen doen de meeste meisjes nog niet. Omdat de meesten in groepjes komen, is het even aftasten, bekenden gedag zeggen en vooral de onbekende katten uit de boom kijken onder het genot van de sterke scroppinos en een olijfje of tomaatje. De groep moet duidelijk even op gang komen. Wellicht gaat het allemaal wat gemakkelijker als de eerste scroppins zijn verorberd.

Nummer schrijven

Als iedereen binnen is, wordt de groep in twee verdeeld. De eerste groep gaat met Delivio Reavon, de eerste helft van DJ-duo Delivio Reavon & Aaron Gill, een nummer schrijven, de tweede groep zal het mixen piekfijn in de vingers krijgen met behulp van Aaron Gill, uiteraard de tweede helft van het duo, en Mitchell Niemeyer. Dat het allemaal nog steeds een beetje stug gaat tussen de meisjes en iedereen graag nog wat langer de kat uit de boom kijkt, blijkt duidelijk uit de eerste groep. Met geduld legt Reavon uit hoe een nummer nou wordt gemaakt. Gelukkig kent deze groep een meisje dat niet bang is haar mond open te trekken, en langzamerhand worden de eerste vragen gesteld. Zelf een deuntje inspelen durven de meisjes nog niet. Tot blogger Iris haar verstofte pianokennis naar boven haalt en een stukje inspeelt. Het voordeel? Ritme en toonhoogte hoeven niet te kloppen, Reavon trekt alles recht met het programma. In een dik half uur heeft de groep meegewerkt aan een liedje.

Echt moeilijk lijkt dat niet, maar de schijn bedriegt. “Soms zit je uren achter elkaar samples en drumritmes te beluisteren voor je een sound hebt dat bij je nummer past.” vertelt Reavon. Hij heeft een groot pakket aan samples van drumgeluiden en keyboardvervormers waarmee hij experimenteert. Beginnend met de drums wordt het nummer laag voor laag opgebouwd. De bassdrum, een hihat, een clap, alles moet het juiste geluid hebben om lekker in het gehoor te liggen. Dan wordt er een deuntje ingespeeld met het keyboard. “Als DJ kun je verschillende samples inkopen. Sommige DJ’s kunnen niet eens keyboard spelen, maar produceren wel de grootste hits.” Hij laat een paar samples horen. “De meesten komen uit China. Daar koop je voor een paar tientjes een pakket waarmee je aan de slag kunt.” Reavon en Gill spelen hun muziek wel zelf in.

Seconden, geen maten

De DJ’s van dienst produceren vooral house en deephouse. Voor iedereen die ooit muziekles heeft gehad, zit daar een vreemd aspect aan. House en deephouse draaien niet op maten maar op seconden. De platen hebben allemaal dezelfde beats per minutes. Alle platen kennen na een minuut een break, de beat valt even weg waardoor het publiek even adem kan halen. Alle platen werken zo, waardoor het live mixen des te makkelijker wordt.

Maar dat mixen blijkt überhaupt niet echt makkelijk. De groepen zijn inmiddels gewisseld en degenen die net het liedje hebben gemaakt, leren nu live draaien. “Wie wil er eerst?” vraagt Niemeyer. De groep blijft angstvallig stil. “Geen zorgen, jullie komen toch allemaal aan de beurt.” Een meisje stapt naar voren. Terwijl haar wordt uitgelegd hoe het werkt, begint de groep langzaam wat meer met elkaar te praten. De scroppinos beginnen hun werk te doen. Een voordeel voor het sociale aspect, een nadeel voor het draaien. Buiten een goed ritmegevoel, blijkt ook concentratie van belang. Beide zijn bij de meeste mensen niet meer aanwezig, maar de sfeer is inmiddels een stuk losser en gezelliger dan in het begin.

Als ook de tweede groep klaar is met het liedjes schrijven, wordt het gezelliger. Een kleine groep taait af, de rest neemt nog een scroppino, of een colaatje omdat ze toch wel erg sterk zijn. Men probeert voor een tweede keer nog eens te mixen of maakt gezellig een praatje met nieuwe mensen. Het nieuwe DJ-talent van 2014 is misschien niet naar boven komen drijven, de workshop is wel geslaagd. En een paar van de meiden? “Ik denk dat ik mijn extra slaapkamer ga inrichten met een draaitafel, dit is zo ontzettend leuk. Dan kan ik draaien op mijn eigen verjaardag.” Dit belooft in ieder geval een paar leuke huisfeestjes de komende tijd.

Dit stuk verscheen eerder op ThePostOnline: Cult.

Advertenties