BOEK: Boris van der Ham – De koning kun je niet spelen


Boris van der Ham is vooral bekend als politicus van D66. Voor hij in de Tweede Kamer terecht kwam, deed hij de Toneelschool in Maastricht en had hij verschillende rollen. De acteur en politicus doet een boekje open over de vergelijkingen tussen politiek en theater in De koning kun je niet spelen.

Boris van der Ham besluit na twee jaar geschiedenis te stoppen met zijn studie en naar de Toneelacademie van Maastricht te vertrekken. Wanneer hij bij een Haags gezelschap terechtkomt, besluit hij voorzitter te worden van de Jonge Democraten, de jongerendelegatie van D66, die in Den Haag het kantoor hebben. In 2002 belandt hij in de Tweede Kamer, waar hij tien jaar zit. De koning kun je niet spelen is zijn vierde boek.

Geen politiek zonder acteren

Van der Ham is niet de enige acteur die de politiek inging. Kijk naar Arnold Schwarzenegger, oud-gouverneur van California. De bekendste acteur die de politiek inging is natuurlijk Ronald Reagan, die beweerde dat hij het niet zo hebben gekund zonder zijn eerdere acteursbestaan. Van der Ham licht Reagan mooi uit en haalt hem ook meteen even onderuit: na het acteursbestaan van de oud-president, werd hij niet meteen president. Hij was lange tijd vakbondsleider bij General Motors.

Sterker nog, volgens Van der Ham heeft het theater niets te maken met politiek. Aan de hand van zijn eigen verhaal analyseert Van der Ham de overeenkomsten en verschillen tussen politiek en theater. Voor het publiek is politiek een schouwspel, een facade. Er worden mooie praatjes vertoont en een prachtig stuk opgevoerd. Maar, zegt Van der Ham, toneel staat vast. Politiek is improvisatie. Je weet niet hoe de ander zal reageren. Dat kun je niet leren op de toneelschool.

Anekdotes

Het boek zit een beetje tussen een verhalenbundel en een analyse in. Van der Ham schrijft vlot en heeft een aantal heerlijke anekdotes die voor zowel oud-toneelstudenten als de politiekliefhebber leuk zijn. De schrijfstijl is droog, wat soms ietwat genante gebeurtenissen grappig maakt. Een heerlijk boek om even tussen alle zware literatuur door te lezen zonder dat je het idee hebt dat je je tijd zit te verdoen. Integendeel.

Dit artikel verscheen eerder op ThePostOnline: Cult.

Advertenties