WNL: De vrijheid van ondernemen


Van dinsdag op woensdag las ik bij Vera Siemons en Anne de Jong in Nog Steeds Wakker Nederland op Radio 1. Terugluisteren kan hier. Geen tijd om twee uur in spanning te wachten tot mijn zoetgevooisde stem eindelijk voorbij komt? Als je doorspoelt naar 1:26:20 ben je er meteen. De tekst van de column vind je hieronder, beschouw het als een soort karaoke-versie.

“We hebben een uitzending over startups en apps, wil jij weer eens een column voordragen?” Als ZZP’er zeg je nou eenmaal tegen niets nee, je bent in feite een soort prostitue, dus het leek me een goed idee om de startups in wording van tien tips te voorzien om te slagen. Van apps weet ik immers weinig meer dan hoe ik ze moet downloaden. Probleem: ik weet ook niets van startups. En daarbij staat het internet allang vol met tips voor startups, als je slim genoeg bent om te ondernemen, moet een Google-zoekopdracht ook wel lukken.

De reden dat ik niks weet van hoe je een startup opzet, is vrij simpel, ik kan niks anders dan schrijven en met een zwoele stem een column inspreken. Het enige product dat ik heb is mezelf, en dat noemt men doorgaans ook wel prostitutie. Of ZZP’ers. Het is wat lastig daar een imperium omheen te bouwen, verder dan een accountant en misschien wat armcandy voor netwerkborrels kom ik niet.

Ondanks dat ik niet zo heel veel talenten heb, heb ik in 2010 wel mogen proeven aan het ondernemerschap. Met en oranje Volkswagen hippiebus stonden we geregeld met bovengemiddeld veel bezoekjes van de politie op de vluchtstrook dankzij pech. Tijdens de Global Entrepeneurship Week reden we namens een stichting die zich focust op jonge ondernemers door Nederland om de vele evenementen te bezoeken, zaten we bij Loek Hermans aan tafel en legden we Maxime Verhagen een voorstel voor ondernemen voor studenten makkelijker te maken. Ook gingen we langs op basisscholen, hoorden we pitches van beginnende bedrijfjes en sloopten we een stel dure auto’s met de koe die we bovenop de hippiebus vervoerden. Hoe mooi Den Haag ook is van zo’n hoogte en hoe graag ik de hippiebus met beeldmateriaal ook had geillustreerd, het leukste is toch uiteindelijk de vele ondernemers en ondernemers in spe die je spreekt.

Er is weinig volk zo ambitieus, hardwerkend en inspirerend als de ondernemer. De meest uiteenlopende ideeen zijn in deze week voorbij gekomen. Van een nieuw tassenmerk tot een oplossing voor het klimaatprobleem. Jonge jochies in te grote pakken, hooggehakte dames van begin 20 die zonder moeite respect afdwingen. Op de mooiste locaties zijn de meest bijzondere of juist vanzelfsprekende ideeen gepitched, en het enthousiasme wat daar vanaf droop, is zo typerend voor de ondernemer. Er is een idee en een vastberadenheid om dat idee uit te voeren. Pas daar realiseerde ik wat ondernemen nou eigenlijk betekent. Ondernemen is geen vrijheid, ondernemen is passie.

Een startup is een goed, of misschien mindergoed idee dat je wil uitvoeren. Dat is hard werken, falen, balen, de plank misslaan, failliet gaan en uiteindelijk slagen. En daar krijg je dan ineens die vrijheid voor terug. Die vrijheid betekent overigens niet dat je de hele dag op bed kan liggen, het zijn nog steeds lange dagen en weinig vrije tijd, maar je kunt doen wat je wil. Je bedrijf verkopen en een nieuwe beginnen, of juist tot het eind van je leven in het bedrijf blijven. Je kunt je eigen regels bepalen. Veel verantwoordelijkheid, maar omdat er zoveel energie in het bedrijf zit, is dat het waard. Een week lang werd ik omringt door succesvolle en minder succesvolle ondernemers.

En waarschijnlijk is dat ook precies de reden waarom ik als dropout uiteindelijk als ZZP’er ben geeindigd. Ik mag dan geen briljant idee hebben om uit te voeren, ik heb wel een passie voor een bepaalde dienst die ik kan bieden. En die vrijheid is het gevolg. Zoals een mede-ondernemer vandaag tijdens een kop koffie tegen me zei: “ik kan me niets ergers voorstellen dan werken in loondienst.” Als je eenmaal hebt geproefd aan het ondernemen, is teruggaan een enorme opgave. En dan ga je ineens columns schrijven over passies en drijfveren. Dat ik daar nog eens over zou beginnen, zegt genoeg over hoe leuk ondernemen is. Als je maar een goed idee hebt dat je koste wat het kost wil uitvoeren. Het is het waard.

Advertenties