Kampvuurmuziek van Lord Huron


Het zonnige weer van afgelopen weekend heeft plaats gemaakt voor een grijs wolkendek. Maar ook een grijs wolkendek verdient een soundtrack. Het tweede album van Lord Huron, Strange Trials, is daar een prima kandidaat voor.

Oprichter van de band Ben Schneider groeit op in Michigan en studeert daar visual art aan de universiteit. Na in Frankrijk en New York te hebben gewoond, vertrekt hij in 2005 naar Los Angeles. Vijf jaar later begint hij daar Lord Huron als soloproject. De naam is geïnspireerd op Lake Huron, waar hij als kind vaak muziek maakte bij het kampvuur. Inmiddels heeft hij een vaste band waarmee hij net zijn tweede album heeft uitgebracht.

Kampvuurgevoel

Bij Los Angeles verwacht je waarschijnlijk zonnige surfpop om die de zomer in kan luiden. Fout. Lord Huron maakt indiefolk van de bovenste plank met een lichte countryvibe, een uptempo en minder melancholische versie van Mumford & Sons is de kortste manier om Strange Trails samen te vatten. Huilende country-gitaren, mondharmonica’s, akoestische gitaren, piano’s en meerstemmige mannenzang. Het kampvuurgevoel zit er dan ook absoluut wel een beetje in.

Onderscheidend

Lord Huron maakt met Strange Trails een plaat die heerlijk is op de achtergrond. Niet teveel poespas en tegelijk ook niet te simpel. Het grote publiek zal Strange Trials in Nederland waarschijnlijk niet bereiken, daarvoor is de plaat te Amerikaans. Daar zijn ze tenslotte net wat gekker op country dan wij hier zijn.

Liefhebbers van indiefolk en country zullen dit album ongetwijfeld geregeld aanzetten. Maar écht memorabel is Strange Trails niet, daarvoor is het nét iets te dertien in een dozijn. Geen verkeerde plaat, kwalitatief gezien schort er weinig aan. Alleen gewoon niet onderscheidend genoeg.

Beluister de plaat via Spotify.

Advertenties