Vergeten liedjes: The Lovin’ Spoonful – Summer in the City


In de rubriek Vergeten Liedjes bespreek ik om de week liedjes die het niet waard zijn om vergeten te worden doch wel vergeten dreigen te worden. Vandaag: Summer in the City van The Lovin’ Spoonful.

The Lovin’ Spoonful wordt in 1965 gevormd uit de bohemian folkband The Mugwumps. The Mugwumps, die slechts één album uitbrachten, bestond uit vier mannen en een vrouw, zo vernieuwend zijn de hedendaagse indiefolkbandjes dus niet. De dame was Cass Elliot, die in 1964 de handen slaat met Denny Dorothy. Exact: de basis van The Mamas & The Papas.

Het zijn klassiek geschoolde harmonicaspeler en later frontman van de band John Sebastian en drummer Zal Yanovsky die de band oprichten. Ze scoren hits met nummers als Do You Believe In Magic, Did You Ever Have to Make Up Your Mind?, Daydream en natuurlijk Summer in the City. Uiteindelijk brengt de band zeven studioalbums uit en zijn ze na wat pauzes sinds 1991 weer actief.

Echte zomerliedjes

Er zijn twee nummers die ik moet draaien voor het officieel zomer is. De één is Mr. Blue Sky van Electric Light Orchestra, ook wel bekend als ELO. Als Mr. Blue Sky niet werd gedraaid, was de vakantie niet begonnen. Het tweede nummer doet me net zo goed aan de vakanties van vroeger denken, en is tevens helemaal tijdloos. Zeker sinds ik in De Grote Stad woon. Summer in the City van The Lovin’ Spoonful uit 1966.

In 2013 stond het nummer voor het laatst in de Top 2000, en veel te laag. De rest van de nummers van de band is dan al een tijdje verdwenen. Terwijl we een band als The Lovin’ Spoonful om veel redenen niet moeten bannen uit de kennis van volgende generaties. Zeker Summer in the City niet, terwijl die heel langzaam in de vergetelheid dreigt te raken. Het nummer beschrijft op zoveel manieren de zomer in de stad. Schrijvers van het nummer John Sebastian, Mark Sebastian en Steve Boone weten zowel tekstueel als muzikaal heel goed uit te beelden hoe zomer in een stad is.

Grote stad

Als onze vakantie dan eindelijk begonnen was, gingen we vaak een dagje naar een grote stad in het zuiden van Frankrijk. Ik herinner me vooral de drukkende hitte in Toulouse, de stank van de auto’s, de hoge gebouwen en vooral de mensen die het warm hebben. Toen het een paar weken terug ook in Amsterdam zo warm was, moest ik ineens weer denken aan dat moment. De drukkende hitte, de stank van de auto’s, de mensen zo heet als het topje van een lucifer. De rustige doch schelle gitaarakkoordjes, als het snikheet is kun je weinig, de gehaaste toetsen, een grote stad is bijna altijd gehaast en natuurlijk het enorm korte intermezzo van toeterende voertuigen drukken precies uit hoe de zomer in de stad voelt. Niet alleen New York, waar de band vandaan komt, élke volgepakte stad.

Versieren en dansen

Nu ik wat ouder ben, komt daar ook een tweede aspect bij. Cool cat, looking for a kitty. Zodra het in de avond langzaam afkoelt, of niet afkoelt maar gewoon donker wordt, komt iedereen naar buiten. Op zoek naar feest, op zoek naar zomerliefde, op zoek naar een plek om te dansen. Ik weet nu eindelijk dat Sebastian op alle gebieden gelijk had in dit nummer. En het feit dat hij en zijn compagnons het in de muziek zo goed hebben weten te vangen, vind ik nog altijd interessant. Het zijn voornamelijk de noten die in me opkomen als ik in de drukkende hitte van een stad loop. Daarna pas de tekst.

Ik kan niemand aanraden je in de warme straten van Amsterdam te begeven als de temperatuur de 30 graden aantikt. Wel kan ik aanraden het album Hums of the Lovin’ Spoonful, waar Summer in the City opstaat, weer eens aan te zetten. En als je Summer in the City toch met je eigen zintuigen wil beleven, dan zie ik je binnenkort wel in onze straat flaneren.

Wat is jouw ultieme zomerliedje?

Suggesties voor liedjes in deze rubriek? Ik zit op Twitter, Facebook én natuurlijk kun je me ouderwets mailen.

Advertenties