Ik ben jaloers op Taylor Swift


Als ik de clips van Taylor Swift zie, word ik een beetje ongemakkelijk. Ze is slungelig, zingt elke keer maar weer over haar ex-vriendjes en is nou niet bepaald de klassieke schoonheid. Een beetje saai zelfs misschien wel. Ze vrolijkt het op door zichzelf in de zeik te nemen en te dansen of zichzelf sarcastisch als bad girl op te dirken. Daarbij: popmuziek. Dat hoor ik als gitaarmeisje toch helemaal niet leuk te vinden?

Taylor Swift is niet de enige bij wie mijn vrouwenbrein het wint van mijn normaal zo ‘mannelijke’ ratio. Want eigenlijk is Taylor best heel erg tof. Ze schrijft haar eigen nummers, steekt een dikke middelvinger op naar Spotify en verkoopt daarmee bizar veel fysieke albums, durft zichzelf in de zeik te nemen en als girl next door is ze een voorbeeld voor heel veel jonge meiden. Bijzonder? In principe niet, ze is de girl next door. Maar getalenteerd, ballen en een doorzettingsvermogen? Ik kan maar één ding concluderen: ik ben jaloers op Taylor Swift.

Aandachtsgeil

Zo zijn er meer vrouwen op wie ik jaloers ben. Natalie La Rose studeerde af aan een prestigieuze dansschool in Amsterdam en vertrok op de bonnefooi naar Amerika. Inmiddels werkt ze succesvol samen met Flo-Rida en gaat haar carriere de goede kant op. Beauty en ballen. En brains, anders had ze het in d’r eentje nooit gered.

Geraldine Kempers deed mee aan een talentenjacht, ergens dacht ik dat ze de zoveelste was die gewoon beroemd wilde worden. Ik had ongelijk: Geraldine is onwijs goed in haar werk en bewees zich al snel. Wederom nam mijn vrouwenbrein het over van mijn ratio.

Rancune

Afgelopen weekend stuitte ik op een artikel waarin wordt gesteld dat kleine blogs beter zijn dan grote blogs. Suzanne van Fashionisaparty schreef er al een heel mooi relativerend artikel over, maar er is iets blijven steken bij mij. Waar komt die rancune vandaan? De non-argumenten, Suzanne ontkracht ze in haar stuk al, komen over als een niet relevante rant. Waarom vrouwen die het zo goed doen kapot schrijven? Ergens zijn ze getalenteerd, of je het nou tof vindt wat ze doen of niet.

Of het nou om zangeressen, presentatrices, vrouwen aan de top van een bedrijf, (beauty)vloggers of bloggers gaat, ze zijn om een reden groot. Ze hebben talent (is het niet voor bloggen, dan wel voor marketing), ze hebben doorzettingsvermogen en werken zich de pleuris om te bereiken wat ze willen. Ze liften niet mee op het succes van een realitysoap en halfnaakte snapchats (hebben jullie Kylie Jenner al gefeliciteerd met haar 18e verjaardag?) maar ze werken hard hun eigen imperium neer te zetten.

Motiveren

Dan neemt mijn ratio het weer over. Dit zijn geen vrouwen om naar beneden te schrijven, dit zijn vrouwen om als voorbeeld te nemen. Ik wil geen liedjes schrijven over mijn ex-vriendjes (welke ex-vriendjes?), ik wil niet met mijn hoofd op TV en ik wil geen filmpjes of blogposts maken over beauty.

Mijn ambities liggen heel ergens anders. Wat ik wel wil is doorzetten om mijn doelen te bereiken, de lat hoger te leggen, nog harder te werken en uiteindelijk in mijn eigen vakgebied net zo te groeien als deze dames. Die jaloezie van mijn vrouwenbrein is alleen maar extra reden om mezelf nog eens flink te motiveren. Als zij het kunnen, kan ik het ook.

Beeld: Shutterstock

Advertenties

9 Reacties op “Ik ben jaloers op Taylor Swift

  1. Beautybloggers / vloggers… zijn die nog echt “groot”, ja? Zijn het er inmiddels niet zoveel -met allemaal het zelfde trucje- dat het allemaal een grijze (of bontgekleurde, afgaande op de webdesigns) massa wordt?

    Like

  2. Yesyesyeeeeesss dit heb ik ook. Soms een soort jaloezie van HOE KAN JIJ DAAAAAT! Maargoed de aanhouder wint :-)!!!
    En generaties volgen elkaar vanzelf weer op!!

    Xxxxxx

    Liked by 1 persoon

    • Precies! Maar het komt voor deze (en nog veel meer) vrouwen niet uit de lucht vallen. Laten wij de volgende generatie in ons eigen vak zijn! :)

      Like

  3. Ik kan me goed in je blogpost vinden. Ik snap soms niet zo goed hoe anderen gelijk zo succesvol kunnen worden (ik ga dan twijfelen aan mijn eigen kunnen), maar het is geen reden voor mij om minder mijn best te doen. Het werkt soms demotiverend, maar ik blijf gewoon doorgaan op mijn eigen manier. Zo kom ik er ook wel uiteindelijk. Daar heb ik wel altijd vertrouwen in.

    (Behalve in mijn taco-eetkunsten, die jou wel gelukt zijn (instagram MissManonnetje)

    Liked by 1 persoon

    • Mensen werken er vaak langer voor dan je denkt, vergis je daar niet in! Geduld is een schone zaak en oefening baart kunst, om de cliché’s erin te gooien. Dus terecht dat je vertrouwen in jezelf houdt. En het recept zal ik binnenkort eens delen ;)

      Like

  4. Heel erg herkenbaar. Ik ben ook snel geïntimideerd door vrouwen die het beter doen dan ik. Hoe erg ik in mezelf en mijn talenten geloof, als ik een vrouw ontmoet die nét iets meer bereikt heeft, dan heb ik meteen het idee dat ik niet genoeg doe, niet genoeg ben. Maar je hebt helemaal gelijk, want eigenlijk moeten we zo’n vrouwen niet als concurrent of vijand zien, maar ons er net aan optrekken. Ze zijn rolmodellen, goede voorbeelden, mensen die tonen dat als zij het kunnen, jij het ook kan :)

    Like

    • Precies! Ik ben allesbehalve onzeker over mijn uiterlijk en kunnen, maar toch neemt dat nare groene wezentje af en toe over. Leuk om te horen dat er meer vrouwen zijn die zo denken. :)

      Like

Reacties zijn gesloten.