Luistertip: Benjamin Clementine – At Least For Now


Soms ontgaat een artiest me even helemaal. Maar een muziek is net zoiets als de liefde van je leven: als het voorbestemd is, kom je elkaar linksom of rechtsom uiteindelijk wel tegen. Ik kwam tijdens het uitzoeken van het blokkenschema van Lowlands dan ook de jonge Brit Benjamin Clementine tegen. Al bij de eerste noten van Condolence heb ik mijn boek weggelegd en besloot ik At Least For Now, zijn album op te zetten. Ik heb elf nummers in stilte geluisterd.

Meer dan muziek

De 26-jarige Clementine heeft het verhalende dat Nick Cave ook heeft, gemengd met de weemoed van de Armeense Serje Tankian (System of a Down), het verdriet terwijl ze zich groot houdt van Nina Simone en het hoopvolle van Typhoon. Ergens heeft hij hetzelfde theatrale als Ramses Shaffy, het zachte van Anthony Hegarty en laat hij je na elk nummer achter als na een goed uitgevoerd toneelstuk van Shakespeare. Eigenlijk is de muziek van Clementine niet te beschrijven als alleen muziek. Het is veel meer dan dat.

Verdrinken

Muzikaal gezien mixt Clementine de klassieke stijlen romantiek en modern klassiek met jazz, soul en Afrikaanse muzikale invloeden. Zijn stem is bijna elastisch, zo gaat hij van noot naar noot. Op geen enkel nummer klinkt hij echt hetzelfde, doch altijd wel enigszins dramatisch of melancholisch. Hij heeft onwijs goede controle over zijn stem en is getraind in verschillende zangstijlen.

Sommige muziek is meer dan alleen muziek. Er zit nog dat extra element in wat net even wat meer oproept dan alleen de muziek. Ik wil verdrinken in de muziek van Clementine. De zondag van Lowlands sta om 17.15 ik vooraan in in de India. In mijn eentje. Om ongegeneerd te huilen bij deze muziek. Ik heb oprecht in tijden niet zoiets moois gehoord.

Advertenties

Een Reactie op “Luistertip: Benjamin Clementine – At Least For Now

Reacties zijn gesloten.