Donderdagdeuntjes: Frank Turner en The Phoenix Foundation


Iedere donderdag bespreek ik in Donderdagdeuntjes drie, of in het geval van deze week twee, fijne platen die ik heb gehoord. Kort maar krachtig. Of niet zo krachtig. Maar in ieder geval áltijd platen die ik met plezier heb beluisterd in de afgelopen week. Vandaag in Donderdagdeuntjes: Frank Turner en The Phoenix Foundation.

Frank Turner – Positive Songs for Negative People

positive-frank
Hij stal begin juni mijn hart op Pinkpop, en de nummers die hij daar vertolkte zijn nu op cd te horen. Frank Turner’s Positive Songs for Negative People is het achtste album dat hij op zijn naam mag schrijven. Eigenlijk weinig anders dan live: het album is een bom energie. De combinatie van zijn punkstem maar toegankelijke gitaarmuziek, net wat meer rock en net even wat harder dan de gemiddelde Britse indieplaat, en een klein beetje country zorgen ervoor dat de energie ook de hele plaat blijft hangen. Vergelijkbaar met het geluid en de energie van Dave Hause. Opvallend is dat Turner begint met een akoestisch nummer, bijna een ballad. De meeste rocksterren eindigen daarmee. Maar, geen zorgen, aan het eind van de plaat komt een ander akoestisch nummer. De titel dekt de lading van het album perfect: Turner maakt vrolijke liedjes zonder dat het vervelend of gemaakt wordt. Positieve liedjes voor negatieve mensen. Hij weet die grens prima te vinden.

The Phoenix Foundation – Give Up On Your Dreams

0005111293_10
De roots van The Phoenix Foundation ligt in 1997, maar het duurde tot 2001 voordat deze mannen met z’n zessen bij elkaar kwamen om muziek te maken. Ondanks dat de band al even meegaat, klinkt Give Up On Your Dreams alsof ze een jong en fris bandje zijn. In positieve zin: er zit een bepaalde onbevangenheid in de muziek. De opzwepende ritmes in combinatie met de muziek die puik in elkaar zit, zorgt voor een fijne balans tussen kwaliteit en het onbevangene. De muziek is het best in het hokje indierock te plaatsen, maar dankzij het psychedelische wat de band elk album meer omarmt en de recent toegevoegde synthesizers, is het inmiddels toch wel veel meer dan dat. Om het cliché er maar even in te gooien: The Phoenix Foundation heeft zich net als op elke eerdere plaat ontwikkeld.

Advertenties