Donderdagdeuntjes: Holy Holy, King Gizzard & The Lizard Wizard en Nina K


Iedere donderdag bespreek ik in Donderdagdeuntjes drie fijne albums die ik heb gehoord. Kort maar krachtig. Of niet zo krachtig. Maar in ieder geval áltijd platen die ik met plezier heb beluisterd in de afgelopen week. Vandaag in Donderdagdeuntjes: Findlay, King Gizzard & The Lizard Wizard en Stacey Kent.

Holy Holy – When The Storms Would Come

11392903-709897269155475-1089264788463499362-n
Het duo Timothy Carroll en Oscar Dawson zijn elkaar al eens tegengekomen, maar als de Australiërs in Europa zijn, lopen ze elkaar weer tegen het lijf. Carroll vraagt Dawson te ondersteunen bij een optreden in Berlijn. Het resulteert in een aantal demo’s. Pas in 2014 vormt de band zich tot de vierkoppige band die ze nu is. Toch klinken ze alsof ze al jaren samen spelen. Progressieve, alternatieve rockmuziek vormt de basis van HOLY HOLY. Strak gespeeld, virtuoos, een beetje psychedelisch, zo nu en dan een vleugje folk en alsof het al jaren oud is maar de tand des tijds heeft doorstaan. Dat geldt ook voor When The Storms Would Come. Dat het een debuut is, hoor je er niet aan af.

King Gizzard & The Lizard Wizard – Paper Mache Dream Balloon

59bbffcc01f0ab11ca0ba5a93e5d3024
Deze bizarre band liep ik tijdens Down The Rabbit Hole tegen het lijf. Ze zijn met hun vele leden ongeveer net zo vreemd als de naam doet vermoeden. Live is het echt een bizarre band, op plaat is het gewoon alsof ze rechtstreeks uit de jaren 60 zijn komen lopen. Ze klinken als oude hippies met een fluit, akoestische gitaren, een cello en de harmonietjes. De nummers zijn zomers, vrolijk en zorgen ervoor dat je spontaan bloemen in je haar wil stoppen om op je blote voeten in het gras te dansen. Muziek die deze donkere maand wel kan gebruiken, zeg maar.

Nina K – On Ice

unnamed
Zweden blijft maar goede singer-songwriters produceren. Ook Nina K komt uit het Scandinavische land. Erg veel is er niet over de zangeres te vinden, maar dat is soms ook niet echt nodig. Ze maakt hypnotiserende muziek die je meeneemt in een Scandinavische droomwereld. Rustig, sereen, gastvrij. Heerlijke electropop waarvan je niet meteen het idee hebt dat je aan de drugs moet om het te begrijpen, doch wel spacend genoeg om lekker bij weg te dromen. Op een Feels Better kiest ze voor een pompeus geluid, terwijl een Isac juist weer heel minimalistisch is en in het begin van Air weer als een jaren 80-ballad klinkt. Genoeg afwisseling dus.

Advertenties