Donderdagdeuntjes: Jett Rebel, X-Ambassadors en Suede


Iedere donderdag bespreek ik in Donderdagdeuntjes drie fijne albums die ik heb gehoord. Kort maar krachtig. Of niet zo krachtig. Maar in ieder geval áltijd platen die ik met plezier heb beluisterd in de afgelopen week. Vandaag in Donderdagdeuntjes: Jett Rebel, X-Ambassadors en Suede.

Jett Rebel – Truck

0888751924925-1200px-front
Het is alweer bijna anderhalf jaar geleden dat Jett Rebel zijn debuutalbum uitbracht. Tussen al het toeren door vond hij de tijd om nog een paar nummers te schrijven voor op het nieuwe album Truck. Een paar? Het zijn er 27. Iets meer dan een paar. Voor de fans wel vrij spannend: Jett Rebel klinkt namelijk niet echt meer als Jett Rebel. Het catchy gedeelte is gebleven, de pop heeft hij grotendeels achter zich gelaten. Jett Rebel durft meer te experimenteren, heeft zich duidelijk positief ontwikkeld en zet daarmee een heel erg lekkere nieuwe plaat neer. Beter dan de vorige. En als dat zo door gaat, is Jett Rebel voor zijn 30e onsterfelijk.

X-Ambassadors – VHS

b7ce4a26e9f4bd12a59277cd27551c06b8eac54b85dd2c2104734ebd3d2fe8a7_large
Een klein jaartje geleden stuitte ik per abuis op de X-Ambassadors. Ik ben nog altijd dankbaar voor de Discover Weekly en alle andere alternatieve lijstjes die Spotify me regelmatig voorschotelt. Officieel verschijnt het debuut van de mannen, VHS, morgen, maar hij is gelukkig voor de liefhebbers al even te horen op Spotify. Het zeurende zonder vervelend te zijn, de hiphopinvloeden en de zwoele, zuivere stem van Sam Harris komen op elk nummer weer terug. En, leuk, het is een conceptalbum. Regelmatig zijn er opnames te horen die we over tien jaar waarschijnlijk heel anders terugluisteren. Fijne interludes die voor precies de juiste afwisseling zorgen. Noemenswaardig zijn ook zeker de samenwerkingen met Imagine Dragons en Jamie N Commons. Van die eerste hebben ze ook zeker af en toe wat inspiratie geleend. En dat doet ze vooral op B.I.G. erg goed.

Suede – Night Thoughts

326f21d2
De Britpoppers van Suede zijn weer terug, dit keer met het album Night Thoughts. Inmiddels zitten ze alweer een tijdje in het vak, en dat blijft te horen. Waar Britpop normaliter vrij vrolijk is, is Suede met de jaren wat melancholischer geworden. Die toon was op het laatste album in 2010 al te horen, en die lijn zet zich gewoon door. Vooral met Pale Snow wordt het een stuk melancholischer. Niks ergs aan overigens, het past bij de band. Niks mis met een beetje (subtiele) verandering.

Advertenties