Donderdagdeuntjes: Red Hot Chili Peppers, Laura Mvula, Mumford & Sons


Iedere donderdag bespreek ik in Donderdagdeuntjes drie fijne albums die ik heb gehoord. Kort maar krachtig. Of niet zo krachtig. Maar in ieder geval áltijd platen die ik met plezier heb beluisterd in de afgelopen week. Vandaag in Donderdagdeuntjes: Red Hot Chili Peppers, Laura Mvula en Mumford & Sons.

Red Hot Chili Peppers – The Getaway

1465128562.The_Getaway
Het is de enige band die ik op Rock Am Ring wilde zien en ook daadwerkelijk heb gezien. Vlak voor het nieuwe album uit was, en dat betekende voornamelijk heel erg veel klassiekers. Wat mij betreft geen heel groot drama: de nieuwe nummers die werden gespeeld zaten er nog niet helemaal in. The Getaway, het nieuwe album, is er inmiddels. De eerste single Dark Necessities deed me vooral denken aan Coldplay die ska probeert. Gelukkig is dat op de rest van het album niet zo. Behalve de drums en de bas is het album aardig voorspelbaar, maar daardoor ligt het wel lekker in het gehoor. En de baslijnen van Flea, de man waar ik basgitaar door wilde spelen en veel van leerde door na te spelen, gaan nooit vervelen. Al hadden ze van mij nog wel iets meer de boventoon mogen voeren.

Mumford & Sons – Johannesburg

Mumf_JbergEP_Packshot-1024x1024
Het duurde voor mij eigenlijk al te lang na het concert, het album Johannesburg dat Mumford & Sons samen met onder andere Baaba Maal aan het maken was. Live leverde het me onwijs veel kippenvel op, en op het album wil dat ook aardig lukken. De combinatie van muziek in de Afrikaanse traditie en Mumford’s folk is een gouden combinatie. Dit album is een bom vol allerhande emoties. En Si Tu Veux blijft me keer op keer verbazen, zó mooi.

Lees ook: Mumford & Sons speelt intieme show in enorm Ziggo Dome

Laura Mvula – The Dreaming Room

Laura-Mvula-The-Dreaming-Room-2016
Laura Mvula is wat mij betreft een fantastisch krachtige vrouw. Niet alleen om te zien, qua uitstraling past ze voor mij direct in het rijtje Grace Jones en Skunk Anansie, maar ook in haar muziek. Ze lijkt haar inspiratie overal ter wereld en uit elke tijdsgeest gehaald te hebben. Van funk tot rustige R&B-achtige muziek, van toegankelijke pop tot soundscape-achtige nummers. Maar goed, alles met de stem van Laura erin is wat mij betreft goed. Zelfs het telefoongesprek op het einde.