De soundtrack van… Annemarie Degens


annemarie
Terug van weggeweest… De Soundtrack Van! Iedere week hoor ik bekende en minder bekende muziekmensen uit over wat zíj nou eigenlijk luisteren. Deze week is dat Annemarie Degens, een 28 jaar oude roodharige lippenstiftverslaafde met een schizofrene muzieksmaak. Als freelance journalist schrijft ze onder andere voor muziektijdschrift OOR en het AD Amersfoort. Daarnaast is ze hoofd marketing en communicatie bij poppodium FLUOR.

De soundtrack van… Vroeger

Ik heb een goede muzikale opvoeding gehad. Mijn ouders luisteren REM, Metallica, Nirvana, Pink Floyd, Lou Reed, David Bowie, The Doors, The Who, Led Zeppelin…. Mijn moeder staat wat meer open voor nieuwe muziek en houdt ook van punk (net als ik), mijn vader is wat traditioneler en gaat voor de klassiekers, de grote rockhelden. Ook Nederlandstalig luisteren mijn ouders beide, artiesten als Acda en de Munnik, Boudewijn de Groot, De Dijk… Daarom kies ik voor een nummer van laatstgenoemde, Als Ze Er Niet Is. Dat nummer heb ik vroeger zó veel gehoord, ik kan de tekst dromen. Misschien wordt De Dijk gezien als ouwe lullenmuziek, ik houd ervan. Geweldige teksten zonder te ingewikkeld te doen en Huub van der Lubbe is met zijn 63 jaar nog steeds een van de beste, leukste performers. De Dijk was ook de eerste band die ik live zag, in Tivoli Oudegracht toen ik acht was.

De soundtrack van… Je jeugd

We hebben allemaal zo onze jeugdzondes, en de mijne zijn de Spice Girls. Een specifieke herinnering heb ik er niet bij, maar als ik de Spice Girls hoor denk ik wel terug aan hoe het was om zó erg fan ergens van te zijn. Ik begrijp ook nog steeds waarom ik het zo leuk vond. Het klopte allemaal, de verschillende typetjes, de outfits, de schoenen, de tourbus die je in die vreselijk slechte film van ze ziet. Say You’ll Be There vind ik een van hun leukste nummers, van hun eerste album. Een van mijn favoriete Spice Girls herinnering is dat ik ze live gezien heb, toen ik tien was met mijn moeder samen in de GelreDome. Ik weet nog dat ik me helemaal voorgesteld had hoe ik ze van dichtbij kon zien, dat ik ze kon aanraken. Ik was intens teleurgesteld toen ik me realiseerde dat die vijf mieren die ik in de verte op het podium aan de andere kant van de zaal zag de Spice Girls waren en we nooit beste vriendinnen zouden worden.

De soundtrack van… Een verliefdheid

A Prayer For Me In Silence van Flogging Molly. Het is het liedje van mij en mijn vriend Jip en van de vioolpartij krijg ik kippenvel. Dit klinkt enorm corny, maar als we gaan trouwen wil ik dat een violist deze melodie speelt tijdens de ceremonie.

De soundtrack van… Liefdesverdriet

Liefdesverdriet, dat is alweer een lange tijd geleden gelukkig. Iris van Goo Goo Dolls is een goede om op te huilen. Heerlijke tekst, dramatisch aanzwellende muziek met veel strijkers, perfect dus. De Kapitein Deel II van Acda en De Munnik heb ik veel gedraaid tijdens mijn laatste break-up. Enorm cliché en zeker geen tranentrekker, juist erg om gelachen toen. Perfect voor wanneer je spullen aan het verdelen bent. (Noem Me) Oud Verdriet van hen is ook goed bij liefdesverdriet. Sowieso maken zij wel veel liefdesverdrietliedjes realiseer ik me nu.

De soundtrack van… Het ultieme goede gevoel

Dansen over straat is niet echt van toepassing bij deze, maar Swing Life Away van Rise Against is een heerlijk feelgoodnummer voor mij. Klein liedje met een grote boodschap dat me altijd een puberaal gevoel van vrijheid geeft.

De soundtrack van… Een roadtrip

Alles van Blink 182, Sum 41 en The Offspring voor in de auto. Snel, vrolijk en met een hoog meezing-gehalte. Een van mijn favoriete treinalbums is Soon It Will Be Cold Enough van Emancipator. Vooral in de winter en dan kijken naar de kale landschappen die voorbij trekken. Heel knap hoe hij als het ware de natuur een eigen soundtrack heeft weten te geven. Zijn andere albums klinken ook als de zee en als het bos. Daarbij is de combinatie van elektronisch met viool goud (is mijn zwak voor strijkers al overduidelijk?).

De soundtrack van… Een werkdag

Mijn werksoundtrack is stilte, ik heb eigenlijk nooit muziek aan als ik aan het schrijven ben. Dat heeft meerdere redenen: ik neem het grootste deel van mijn interviews op en kan mijn opnames niet goed afluisteren wanneer er muziek aan staat. Ook kan ik me simpelweg beter concentreren als het stil is om me heen. Daarnaast kan ik me helemaal verliezen in het zoeken van de juiste muziek. Dan klik ik van de ene artiest door naar de ander, spit mijn hele Discover Weekly op Spotify uit en ben ineens een uur verder zonder een letter op papier gezet te hebben. Weinig productief dus.

En tot slot: je favoriete nummer aller tijden?

Oh man, heb je even? Er zijn zo veel mooie nummers gemaakt. Ik heb er een paar die altijd kunnen en me iedere keer weer kippenvel bezorgen. Perfect Day van Lou Reed is daar een van. Dat stuk waar de melodie drie keer herhaalt wordt en er iedere keer een partij bijkomt vind ik zó goed. Golden Brown van The Stranglers is ook zo’n heerlijk nummer, vooral door het gebruik van de klavecimbel (weer eens iets anders dan strijkers).

Lees hier de rest van de soundtracks!

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram, Twitter en Snapchat!