Donderdagdeuntjes: Izzy Bizu, Kula Shaker, Nick Cave


Iedere donderdag bespreek ik in Donderdagdeuntjes drie fijne albums die ik heb gehoord. Kort maar krachtig. Of niet zo krachtig. Maar in ieder geval áltijd platen die ik met plezier heb beluisterd in de afgelopen week. Vandaag in Donderdagdeuntjes: Izzy Bizu, Kula Shaker en Nick Cave.

Izzy Bizu – A Moment of Madness

Izzy-Bizu-A-Moment-of-Madness-2016-2480x2480
Waarschijnlijk heb je White Tiger van Izzy Bizu al wel een keertje langs horen komen. En de zangeres heeft inmiddels een heel album uitgebracht. Het is zomers maar niet overdreven vrolijk, het is pop met een soulvleugje. Het is dansbaar en tegelijk perfect voor op de achtergrond. De ene keer sleurt ze je mee naar een strandfeestje, terwijl je de andere keer juist in Netflix-serie The Get Down (tip!) zit. Een fijne combinatie tussen oude disco en hedendaagse pop dus.

Kula Shaker

48535-k-20
Van sommige bandjes uit mijn tienerjaren ben ik in de veronderstelling dat ze geen muziek meer maken. Maar zo nu en dan slingert Spotify ze dan ineens weer in mijn blikveld. Vooral Hey Dude heb ik grijsgedraaid. En nu blijkt dat ze nog steeds muziek maken. Op het nieuwste album klinkt Kula Shaker alsof ze eind jaren 60 in een creatieve enclave hebben gezeten waar de LSD gematigd rondging. Het zomerse hippie-geluid wordt compleet gemaakt met Aziatische en Arabische invloeden terwijl ze worden bijgestaan door Nina Simone en Pink Floyd. Klinkt als een vreemde combinatie? Jup. Maar wel een héle geslaagde.

Lees ook: De vergeten liedjes van de Top 2000: Nick Cave & The Bad Seeds – The Carny

Nick Cave – Skeleton Tree

e41cc22f79a5fb9a4b70adf020df950e-1000x1000x1
Mijn muzikale helden lijken bij bosjes neer te vallen dit jaar, maar gelukkig is Nick Cave nog steeds druk muziek aan het maken. Hij wist me ooit te betoveren in de film Der Himmel Unter Berlin, nadat ik jaren bang was voor zijn stem. Ik was zes, hoorde murder ballad Where The Wild Roses Grow. Gelukkig heb ik Cave inmiddels een stuk beter leren kennen. Samen met The Bad Seeds heeft hij recentelijk Skeleton Tree uitgebracht. Een stuk verdrietiger, neerslachtiger en somberder dan Push The Sky Away. Zijn stem klinkt breekbaarder, de muziek is donkerder. Sluit je ogen en laat je meevoeren in de wereld van Cave. Hij betovert. Wederom.

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram, Twitter en Snapchat!