Donderdagdeuntjes: Alicia Keys, Emeli Sandé


Iedere donderdag bespreek ik in Donderdagdeuntjes drie fijne albums die ik heb gehoord. Deze week twee. Kort maar krachtig. Of niet zo krachtig. Maar in ieder geval áltijd platen die ik met plezier heb beluisterd in de afgelopen week. Vandaag in Donderdagdeuntjes: Alicia Keys en Emeli Sandé.

Alicia Keys – HERE

alicia-keys-here
Ik moet een jaar of tien zijn geweest toen ik Fallin’ voor het eerst hoorde. En ik viel ook meteen in love met de muziek van Alicia Keys. Excuses voor de slechte woordgrap. Haar muziek was niet alleen een combinatie van klassieke invloeden samen met pop, soul en hiphop, ook haar teksten vond ik inspireerde. In de jaren daarna heeft Alicia zich muzikaal gezien altijd ontwikkeld en was er op elk album in zekere zin weer een nieuw geluid te horen. Ik ben altijd blijven luisteren. Op HERE klinkt ze weer een beetje hetzelfde als op Songs In A Minor, het eerste album dat ik grijs draaide. Ze gebruikt nu alleen meer jazzinvalshoeken en haar teksten zijn gegroeid. Niet gek na vijftien jaar. Ze klinkt meer gebroken, weet mij nog meer te inspireren dan toen en aan haar zang is, net als haar uiterlijk tegenwoordig, niks meer gepolijst. Ik vind het prachtig. Schoonheid zit in imperfecties. En die bejubelt ze in Girl Can’t Be Herself.

Emeli Sandé – Long Live The Angels

emeli-sande-long-live-the-angels-compressed
Ze brak haar studie om arts te worden, een vrij zekere toekomst, af om zich volledig op de muziek te richten. Dapper, maar daar mogen we haar flink dankbaar voor zijn. De Schotse Emeli Sandé is toe aan haar tweede studio-album, nadat ze begin 2012 debuteerde met Our Version Of Events. Grote kans dat je Heaven of Next to Me nog wel kent. Long Live The Angels begint vrij rustig, bijna religieus met een vleugje gospel. Vanaf Hurts wordt het anders: Hurts is een Sia-achtig nummer. Vanaf daar wisselt ze nogal van muziekstijl. Van indie-achtige singer-songwriter (Give Me Something) tot elektronische invloeden (Garden en Babe). Het album is veelzijdig, dat brengt het risico met zich mee dat het rommelig wordt. Maar het houdt door de drama in Sandé’s stem wel dezelfde stijl.

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram, Twitter en Snapchat!

Reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s