De vergeten liedjes van de Top 2000: Patti Smith – Land:


De stemming is gesloten en wat de Top 2000 wordt blijft nog even gissen. Maar we kunnen zeker zijn van een hoop klassiekers die er weer instaan. Sinds 2014 ben ik op zoek naar liedjes die de Top 2000 nooit halen maar het niet verdienen om in de vergetelheid te raken. Ik heb de afgelopen tijd honderden suggesties binnengekregen. Met zorg en liefde heb ik gepoogd een mooie top 20 samen te stellen. Over elk liedje lees je tot de 25e een mooi verhaal! Vandaag is het Patti Smith met Land:.

Ze scheelt slechts anderhalve week met de recent overleden legende David Bowie. Maar Patti Smith staat nog geregeld op het podium en klinkt geen haar ouder dan toen ze in 1975 haar debuut Horses uitbracht met de Patti Smith Group. In 2014 deed ze onder andere Down The Rabbit Hole nog aan met de reünie-tour. Eerlijk is eerlijk, ik kende Patti helemaal niet. Maar het gonsde op het festival dat ik erbij moest zijn. Dus ik besloot te gaan.

Spoken word

Als Patti Smith je niet zoveel zegt, luister dan eens naar Because The Night. En dan natuurlijk niet de versie van Cascada, maar het nummer van de Patti Smith Group. Ze schreef het samen met Bruce Springsteen, die het nummer eigenlijk eerst zou uitbrengen. Heel af en toe deden ze het nummer samen of speelde Bruce het met zijn eigen tekst.

In het kort Patti Smith, althans, waar je haar van kunt kennen. Het gaat natuurlijk om Land:, een nummer van bijna tien minuten op haar album Horses. Patti brak door in de New Yorkse punkrockscene in de jaren zeventig omdat ze als dichter haar teksten met muziek combineerde. Dat doen er wel meer, maar Patti doet het op experimentele wijze. Onder andere op Land: hoor je een hoop spoken word terug, gedichten die ritmisch worden voorgedragen. Maar dan begeleid door punkrock. In het geval van Land: met een duidelijke rockpiano. Je hoort de rommelige jaren 70-rock ‘n’ roll en ietwat bluesy, gecombineerd met wat licht psychedelisch en een hoop repetitieve teksten en arrangementen.

Miniconcert

Toch hoor ik elke keer dat ik dit nummer hoor wel weer wat anders. Waarschijnlijk omdat ze de tijd die ze heeft op dit nummer compleet uitmelkt om verschillende stijlen bij elkaar te brengen, op heel organische wijze overigens. Ik vind dit nummer voelen als een soort miniconcertje, of een enorm geslaagde live jamsessie. Die helemaal rond is, want ondanks alle uitstapjes, is de cirkel aan het eind van het nummer weer rond. Dat is op zich niet zo heel gek: Land: bestaat uit drie delen. De tekst is een gedicht van Smith. De muziek is geschreven door Patti, Chris Kenner en, jawel, Fats Domino. Het eerste en derde deel zijn van Patti’s hand, Chris en Fats schreven het middelste gedeelte.

Daarbij doet Patti me onwijs denken aan PJ Harvey, of eigenlijk andersom. Twee te gekke rockvrouwen die hun plek op integere wijze hebben weten te veroveren. En er nog steeds gewoon staan, hoewel Harvey nog wel een aantal jaartjes jonger is natuurlijk. Maar zoals Patti, zo wil ik ook wel tegen de 70 lopen.

Lees hier alle vergeten liedjes van vorig jaar terug. Omdat luisteren natuurlijk veel leuker is, kun je je abonneren op deze afspeellijst op Spotify. Benieuwd naar alle tips die binnenkwamen? Die kun je hier beluisteren!

Nog tips voor vergeten liedjes? In de reacties, via Twitter of mail kun je al je suggesties deponeren. Hij komt sowieso in de afspeellijst!

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram, Twitter en Snapchat!

Advertenties