De vergeten liedjes van de Top 2000: Tim Buckley – Once I Was


De stemming is gesloten en wat de Top 2000 wordt blijft nog even gissen. Maar we kunnen zeker zijn van een hoop klassiekers die er weer instaan. Sinds 2014 ben ik op zoek naar liedjes die de Top 2000 nooit halen maar het niet verdienen om in de vergetelheid te raken. Ik heb de afgelopen tijd honderden suggesties binnengekregen. Met zorg en liefde heb ik gepoogd een mooie top 20 samen te stellen. Over elk liedje lees je tot de 25e een mooi verhaal! Vandaag is het Tim Buckley met Once I Was.

Once I Was is het eerste nummer dat me onwijs greep toen ik Tim Buckley’s nieuwe album hoorde. Of althans, zijn nieuwe album is een akoestische opname uit 1967 die nooit is uitgebracht en recentelijk is gereleased. Sindsdien staat de akoestische soloversie van Once I Was heel regelmatig op. Terwijl de versie van het album Hello Goodbye uit 1967 eigenlijk veel mooier is.

Folk

Buckley’s carriere was kort maar productief. Hij bracht tussen 1966 en 1974, het jaar voor zijn dood, negen studioalbums uit en er zijn een hoop live registraties. Muzikaal gezien begon hij als folkzanger en gitarist, maar in de jaren daarna probeerde hij ook de jazz, avantgarde, psychedelica en zelfs een beetje funk uit. Mijn voorkeur gaat wel echt uit naar zijn folk-periode, maar dat is natuurlijk geheel stemming-gerelateerd.

Once I Was is een melancholisch nummer dat je op talloze manieren kunt interpreteren. Voor mij zou het een mooie kandidaat zijn voor De Soundtrack Van… Liefdesverdriet. Het rustige gitaartje, de zware bas en de droge drum in combinatie met de mondharmonica maken het nummer al prachtig als er niet in gezongen zou worden. Gelukkig gebeurt dat wel, door Tim Buckley. Die kiest voor onvoorspelbare melodieën.

Overdosis

En als de naam Buckley je bekend voorkomt, dan klopt dat. Tim is de relatief onbekende vader van de legendarische Jeff Buckley. Het is duidelijk waar Jeff zijn talent van heeft, al sprak hij zijn vader zo goed als nooit. Tim overleed op 28-jarige leeftijd aan een overdosis heroïne, een dag nadat hij in Dallas voor 1800 mensen had gespeeld. Samen met zijn goede vriend Richard Keeling ging hij op 29 juni 1975 naar huis. Nog steeds is er niet helemaal duidelijk wat er precies is gebeurd, alleen dat er een hoop heroïne in het spel was. Zijn vrienden brachten hem naar zijn vrouw Judy, die hem in bed legde. Toen ze even later bij hem ging keken, ademde hij niet meer. Volgens doctoren is hij aan een acute heroïne/morfine en ethanol-vergiftiging en overdosis overleden.

Zijn vrienden en familie waren geschokt om het voorval. Tim leefde roekeloos en impulsief, zijn geluk leek na heel wat risico’s ineens op te zijn. Toen Tim overleed, zat hij flink in de schulden, meer dan een gitaar en een versterker had hij niet in zijn bezit. Tragischer krijg je het bijna niet, vooral omdat het grote publiek hem een beetje lijkt te vergeten. En misschien is dat tragische verhaal ook wel precies wat ervoor zorgt dat Once I Was me zo raakt. Hij beschrijft precies het gevoel wat ik bij hem krijg als ik zijn levensverhaal lees.

Lees hier alle vergeten liedjes van vorig jaar terug. Omdat luisteren natuurlijk veel leuker is, kun je je abonneren op deze afspeellijst op Spotify. Benieuwd naar alle tips die binnenkwamen? Die kun je hier beluisteren!

Nog tips voor vergeten liedjes? In de reacties, via Twitter of mail kun je al je suggesties deponeren. Hij komt sowieso in de afspeellijst!

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram, Twitter en Snapchat!

Advertenties