Een gast als Sting in AFAS Live wil je altijd over de vloer


Ook van veraf is Sting goed te horen


In 2013 liet hij weten geen nummers meer te gaan schrijven. Toch staat hij een kleine vier jaar later gewoon weer op het podium, mét nieuw werk. Sting brengt vanavond oude klassiekers en nieuwe nummers van zijn laatste album 57th & 9th ten gehore in AFAS Live, voorheen de Heineken Music Hall.

Als 15-jarige basgitariste had ik twee helden: Flea van de Red Hot Chili Peppers en de stuk minder hippe Sting en natuurlijk de bijbehorende The Police-albums. Sting is een virtuoos bassist die tegelijk ook nog eens kon zingen. Een kunst vond ik dat. En nog steeds: Sting zingt en speelt tegelijk en doet dat nog steeds uitmuntend. Zijn stem is in de jaren ietsjes gezakt, maar verder klinkt hij nog steeds fantastisch.

Vaders en zonen

Fans komen vanavond vooral voor de oude hits, is te zien aan de reactie. Dat weet Sting, en hij speelt ze met plezier. Hij neemt de tijd voor een uitgebreide en aangepaste versie van Roxanne, de drumbreak in Englishman in New York wordt groots gevierd en Shape of My Heart kent prachtig samenspel van de twee gitaristen en een accordeon verzorgt de solo’s. Die laatste zorgt voor kippenvel.

De band is een bijzondere dit keer. Sting heeft vader en zoon Dominic en Rufus Miller meegenomen op de gitaar. Zoon Rufus doet alles behalve onder voor zijn vader en de twee hebben een fijne chemie op het podium. Het is niet het enige vader-zoonduo. Sting heeft zijn eigen zoon Joe Sumner meegenomen, ook singer-songwriter.

Na Message in A Bottle vertelt Sting over 1977, hij was in zijn appartement in Londen het nummer aan het schrijven en zijn enige publiek was de kat. Die leek het allemaal niet zo te interesseren. Sting is nog steeds een beetje verbijsterd dat heel AFAS Live het nummer nu woord voor woord meezingt. Ander publiek tijdens het schrijven was zijn zoontje Joe, toen nog een baby. Inmiddels een fantastische zanger, die Ashes To Ashes zingt. Niet onfortuinlijk. Het gaat daarna vloeiend over in 50.000 Voices, van Stings nieuwste album.

Men neemt graag kiekjes.

Als een huis

Dat nieuwste album kent misschien niet iedereen nog, en roept bij het publiek ook nog niet zoveel op als de oude hits. Wellicht heeft dat nog even tijd nodig. Hoewel de nummers meer tegen pop en country aanzitten dan voorheen, zijn ze minstens even catchy en zing je ze na twee keer met gemak mee.

Sting zet een sterke show neer zonder veel poespas en gedoe. Hij begint keurig op tijd, iets te vroeg zelfs, is dankbaar en klinkt strak en zuiver. Deze show staat als een huis. Precies wat je kunt verwachten van deze Englishman in Amsterdam. Zo’n gast wil je elke week wel over de vloer.

Deze recensie verscheen eerder op TPO.nl.

Advertenties