Avonturen van een nieuwbakken fitgirl #2


Alle begin is moeilijk, zegt men wel eens. Nu duurt mijn begin om fit te worden voor de hardloopwedstrijd in juni wel heel erg lang. Zeg een paar weken. Nog steeds zit er geen ritme in mijn keiharde sportescapades. Maar nog niet alles is verloren, want er zit wel verbetering in.

Lees hier het vorige deel val Avonturen van een nieuwbakken fitgirl

Maar eerst even waar het mis ging. In principe is het idee dat ik drie keer per week ga hardlopen zodat ik in de weekenden sportvrij ben. Maandag vond ik nog onder een verlengde van mijn vakantie vallen, en daar kwam een De Vries-verjaardag bij dus ik kon tonnetje rond naar huis worden gerold. Dinsdag maakte ik snode plannen voor een nieuw project dus woensdag moest het gebeuren. Met mijn ziel onder mijn arm sleepte ik mezelf van de bank af, trok ik mijn stoute sportschoenen aan en zette ik op het ritme van No Doubt af.

Hinkelen

Die twijfel of ik het wel kan kwam meteen terug: mijn enkels zijn mijn zwakke plek en ik klapte bij stap twee mijn enkel dubbel. Met lood in mijn sportschoenen hinkelde ik terug en besloot ik het donderdag dan maar weer te proberen. Na een lange werkdag had ik daar donderdag dan ook echt zin in. Tot ik aan de lijve ondervond waarom de Amerikanen wettelijk hebben vastgelegd dat stoeprandjes een bepaalde hoogte moeten hebben. Gevolg: een gat in mijn nieuwe broek en in mijn knie en moed die zover in mijn schoenen was gezonken dat ik op straat wilde gaan zitten om een potje keihard te huilen. Daarmee overdrijf ik niet. Ik heb het niet gedaan en ben naar huis gelopen om mijn inmiddels flink bloedende knie schoon te maken. Volgende week weer een kans.

Gezonde maaltijden

Gelukkig gaan er ook dingen wél goed. Het snoepen moet minder en mijn eten moet gezonder. Voor mij werkt het ‘t beste om mijn maaltijden (inclusief lunch) te plannen en van tevoren klaar te maken. Ik heb onwijs genoten van knisperverse salades, soepjes, zelfgemaakte sushibowls en broodjes. Gezond, lekker én het snoepen met tomaatjes en noten gaat me prima af.

De moeilijkste momenten? Tijdens het reizen. Stations staan bol van verleidingen en voorheen at ik vaak een snack om het snacken. Terwijl ik geen honger had. Of een gezond alternatief in mijn tas had. Maar het is me gelukt om de verleiding te weerstaan en ik heb de snackmuur op Amsterdam Centraal niet leeggetrokken. Voorheen had ik dat zonder twijfel wel gewoon gedaan. Want ‘dat kan toch wel een keer’. Tot het elke keer wordt.

Balans

Eén ding heb ik meteen geleerd: ontzeg jezelf niet alles. Een klein stukje chocola en heel soms een kroketje bij de lunch kan prima. Zolang het maar gebalanceerd is. Doordeweeks geen alcohol en zorgen dat ik niet teveel en te ongezond eet, bevalt me prima. In de weekenden mag het wat losser. Dat heb ik gisteren dan ook uitgebreid in acht genomen met een vette snackbarmaaltijd en iets teveel bier. Maar hé, ik ben tenminste de hele week overal met de fiets naartoe gegaan. Kleine stapjes.

Lees alle verhalen over mijn fitgirl-avontuur!

Advertenties