De soundtrack van… Kasper Hermans


Wat mijn eigen muzieksmaak is, weet ik natuurlijk wel. En die van mijn vrienden ook. Maar ik ben ook best benieuwd waar andere mensen luisteren! Iedere week hoor ik daarom bekende en minder bekende (muziek)mensen uit over wat zíj nou eigenlijk luisteren. Deze week is dat muziekliefhebber en mijn collega bij Metro, Kasper Hermans.

Schrijven dat neemt het grootste deel van mijn dag in beslag en als het kan even over muziek. Als journalist schrijf ik voor onder andere Metro en Nieuweplaat.nl – waar ik inmiddels ook een leidinggevende functie heb. Daar omheen probeer ik ook regelmatig een concert met te pikken. Het laatste dat ik live heb gezien: Sigur Rós in AFAS Live. Een van de meest intense concerten die ik heb bezocht.

De soundtrack van… Vroeger

Ik denk niet dat dit een positief antwoord gaat zijn, maar als ik terugdenk aan mijn ouders, vroeger en muziek dan is er maar een antwoord: The Rolling Stones met Angie. Mijn vader zette dit met enige regelmaat op en begon de Angie-delen dan altijd voluit mee te zingen, niet zijn best doende om het zuiver te houden.

De soundtrack van… Je jeugd

Praktisch iedereen luisterde gedurende mijn brugklasjaar naar Linkin Park en ik was daar geen uitzondering op. De albums Hybrid Theory en Meteora waren niet uit de cd-spelers weg te slaan. Er zijn natuurlijk de usual suspects: In The End en Numb. Zelf was ik meer een fan van Easier To Run. De keren dat ik op mijn kamer deed alsof ik dit nummer zong en mijn luchtgitaar uit de kast trok zijn niet te tellen.

De soundtrack van… Een verliefdheid

Ik kies voor een kerstliedje. Ja, echt waar! Een kerstliedje. Het is dus niet eens een liedje dat specifiek over verliefdheid gaat. Ik weet eigenlijk ook niet of ik verliefd ben op When The Thames Froze of dat ik het word van dit nummer.

De soundtrack van… Liefdesverdriet

Deze stamt track lekker uit mijn ‘emoperiode’, toen ik nog wat donkerdere muziek luisteren. Het was als tiener bovendien een van de nummers die ik tekstueel vrij eenvoudig kon ontrafelen. Daarnaast geeft het je de mogelijkheid lekker mee te schreeuwen als je van bepaalde emoties af wil. En stiekem, is het ook op normale dagen een steengoed nummer.

De soundtrack van… Het ultieme goede gevoel

Als je geen energie meer krijgt van Liquido en Narcotic weet ik het ook niet meer. Buiten de energie die het nummer overbrengt, staat is het voor mij ook een symbool dat iedereen de top kan halen en zijn moment kan hebben. Dit is immers ’s werelds ultieme one-hit-wonder. Niemand die dit leest, zal waarschijnlijk nog een titel van een van de nummers van Liquido noemen. Maar 99 procent van de mensen dit leest, kent dit en heeft er waarschijnlijk tijdens een iets te lange nacht in de kroeg – terwijl de energievaten eigenlijk al leeg waren – toch weer op staan springen.

De soundtrack van… Een roadtrip

Als gigantische How I Met Your Mother-fan zou ik zo voor The Proclaimers met I’m Gonna Be (500 Miles) kunnen gaan, maar ik kies toch voor een track die iets dichter bij mijn eigen reizen ligt. Rock Werchter of de VS, deze doet altijd zijn werk.

De soundtrack van… Een werkdag

Ik heb een periode van drie maanden volledig gewerkt op het optreden van The National in Sydney voor The Opera House. Sowieso vind ik The National ultieme werkmuziek. Ik kan er helemaal in opgaan zonder dat de liedjes al mijn concentratie opeisen, waardoor de tijd vliegt en ik ook nog aardig productief ben.

En tot slot: je favoriete nummer aller tijden?

Er kan er maar een de beste zijn en dat is Telegraph Road van Dire Straits. Zo’n vier jaar geleden had ik zelfs een motivatie meegestuurd voor dit nummer bij de Top2000, dat heb ik verder nooit gedaan en dat ga ik nooit meer doen. In die motivatie vertelde ik over dat Telegraph Road wegluistert als een prachtig boek over de levensloop van onze samenleving. Over hoe iets klein begint zich ontvouwt tot iets prachtigs en dan uitmondt in iets dat te groot is geworden voor zichzelf. En uit die chaos komt een waanzinnig zeven minuten durend gitaaroutro, dat nooit meer zou mogen stoppen.

Dit schreef ik om vervolgens Oud & Nieuw 2013/14 te vieren in Liverpool. Eenmaal terug in Amsterdam hoorde ik van een paar vrienden dat mijn motivatie was voorgelezen. Ik besloot om het terug te luisteren en inderdaad. Ik hoorde mijn woorden over het ‘boek’ en het ‘zeven minuten durende gitaaroutro’ voorgelezen worden door Bert Haandrikman. Het enige probleem: hij deed voorkomen alsof mijn motivatie bedoeld was voor Adele en Make You Feel My Love. Mooi nummer hoor. Ik heb Make You Feel My Love voor de zekerheid nog een keer of twintig geluisterd. En van een minuten durend gitaaroutro is totaal geen sprake. Bij dezen wil ik die blunder herstellen.

Note to self: waar zijn alle vrouwenstemmen gebleven?

Lees hier de rest van de soundtracks!

Enthousiast? Volg me ook op Facebook, Instagram en Twitter!

Advertenties

Een Reactie op “De soundtrack van… Kasper Hermans

Reacties zijn gesloten.